แม่เล่าเรื่อง

สวัสดีค่ะแม่ๆ เรารู้ตัวว่าท้อง ตั้งแต่ธันวาคมปีที่แล้ว ครั้งแรกที่บอกผชคนนั้น เค้าโกรธเรา เพราะคิดว่าเราจงใจปล่อยให้ท้อง แต่จริงๆเรากินยาคุม แต่น่าจะกินผิดเวลา เราอธิบายให้เค้าฟังและเราเหมือนจะเข้าใจกัน เค้าก็ดูปกติดี จนเค้าเริ่มเที่ยวไม่อยากกลับบ้าน เราเลยแอบเช็กมือถือ( ข้อห้ามของเค้าคือการห้ามยุ่งกับมือถือ) และเราได้เห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น และบอกเค้าว่าเค้าเมาและเปิดให้เราดูเอง เค้าดูจะไม่เชื่อ แต่ก็ยอมพูดขอโทษเราและบอกว่าจะไม่ทำอีก เหมือนความสัมพันธุ์นี้มันจะดี แต่ก็ไม่เลย เค้ายังคงออกไปดื่มและกลับเช้า เราแอบเห็นในมือถือเค้าบ่อยๆว่าไปกับใคร คุยกับใคร แต่เราคิดแค่ว่าเราท้องเก็บความลับเอาไว้ทำเหมือนไม่รู้ บางครั้งเรานั่งรถไปตามหาเค้า ตีหนึ่งตีสอง กรีดข้อมือตัวเอง พยายามผูกคอในห้อง แต่ก็นึกถึงลูกเอาไว้ เค้าไม่เคยรู้เรื่องนี้เพราะเค้าไม่เคยใส่ใจอะไรในตัวเรา จนเมื่อเดือนมีนา เค้าจะพาเราไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อน (เราขอไปเพราะแอบเห็นเค้าชวนผญ คนอื่นไปเที่ยวทริปนี้ บ.เค้าออกค่าเที่ยวให้) เราเลยแกล้งถามว่าจะชวนเรามั้ย เค้าก็เลยชวนเราไป ดูรักกันปกติมั้ง ใกล้จะถึงวันเที่ยว ช่วงต้นๆมีนา เราบอกกับเค้าตรงๆว่าเรารู้ทุกอย่างเลยนะในแชท เห็นหมดแล้ว เราแค่อยากให้เค้ามีแค่เรากับลูก แต่การพูดครั้งนั้น ทำให้เค้าบอกเลิกเรา ด้วยเหตุผลที่ว่า เราไปยุ่งกับมือถือเค้า และใช่เราอ้อนวอนเค้าเหมือนคนไม่มีพ่อมีแม่ ไม่มีคุณค่าในตัวเอง แต่เค้ากลับตอบกลับเพียงว่าสิ่งที่เราทำ (เล่นมือถือเค้า) สำหรับเค้ามันร้ายแรง ให้อภัยไม่ได้ และทริบเที่ยวครั้งนั้น 17-18 มีนาคม (ประมาณนี้ค่ะ) เราก็ไม่ได้ไปกับเค้าค่ะ เพราะวันที่เค้าจะขึ้นรถเรามีอาการน้ำเดินตอนนั้นแค่3เดือนนิดๆ เราเลยได้ไปหาหมอ แต่เค้าได้ขึ้นรถไปเที่ยวแล้วค่ะ เราเป็นคนจัดกระเป๋าให้เค้าเอง เมื่อเค้ากลับจากเที่ยว เค้าก็เตรียมตัวที่จะย้ายออก เราเองก็ทำใจและขอกอดเค้าเป็นครั้งสุดท้าย แต่เค้าบอกว่าเค้าให้ไม่ได้ เราได้ถามเค้าว่ามีคนอื่นแล้วใช่มั้ย แต่เค้าบอกว่า ทำไมถึงต้องมีคนอื่น เลิกกันดีๆไม่ได้หรอ หรือต้องมีคนอื่นถึงจะเลิกได้ เราได้แต่ยิ้มค่ะ จนวันที่เค้ามาย้ายของออก ปลายมีนา เราช่วยเค้าเก็บของ และขนของไป เค้าหันมาจะกอดเรา แต่เราปฏิเสธค่ะ กลัวร้องไห้เพราะต้องไปทำงานต่อ ช่วงนั้นก็นอนร้องไห้ทุกวันค่ะ คุยกับลูกตลอดขอโทษลูกตลอด จนผ่านไปแค่อาทิตย์เดียว เค้าได้เปิดตัวแฟนใหม่ค่ะ เราก็คิดไว้แล้วว่าคงจะมี ก็พยายามไม่ยุ่งค่ะแค่ตกลงกับเค้าว่าเค้าจะส่งให้เดือนละ2000 ก็ทำแค่โทรไปถามว่าโอนเมื่อไหร่ แล้วเราก็เงียบ ไม่ได้ติดต่อ จนช่วงวันหยุดสงกรานต์ เราไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เล่นน้ำ ผช คนนั้นได้ติดต่อมาว่าจะไม่ส่งแล้ว(ยังไม่เคยส่งสักครั้ง ผลัดมาหนึ่งครั้ง) เราก็ถามหาเหตุผลว่า เพราะอะไรคะ เราพูดกับเค้าดีมากๆ มีหางเสียงตลอด เค้าก็บอกกลับมาว่าไม่มั่นใจ เราก็ถามย้ำๆ เค้าก็บอกแค่ว่า ไม่ส่งแล้วนะ เราโมโหมากเป็นครั้งแรกที่เราด่า และแช่งเค้า เราเลยแอดเฟสแฟนใหม่เค้าไปซึ่งเป็นครู ครูทักกลับมาว่า คะ เราเลยบอกครูว่าหนูขอโทรนะคะ พี่จะด่าหนูมั้ย แต่ครูพูดดีค่ะ บอกให้เราได้โทรคุยกัน เราถามครูว่า เพราะอะไรผชคนนั้น ถึงจะไม่จ่ายคะ ครูบอกว่า เค้าบอกว่าไม่ใช่ลูกเค้า ครูเลยให้เค้าจบกับเราให้เค้าโทรมาบอกว่าไม่จ่าย ก็ในเมื่อไม่ใช่ลูก ทำไมต้องจ่าย ผช ก็เลยทำตามที่ครูคนนี้บอก เราเลยอธิบายว่า หนูอยู่กับเค้า 28 ตุลา เดือนพฤศจิกาวันที่9 ประจำเดือนยังมาอยู่เลยนะคะ ครูพูดเหมือนเข้าใจเรา และบอกว่าจะคุยให้ และครูได้บอกกับเราว่าเค้าเจอผชคนนี้ตั้งแต่ 2 มีนา และเคยไปเปิดห้องด้วยกันสองครั้งแต่ไม่ได้มีอะไรกัน และรู้ว่ามีเรา แต่ไม่รู้ว่าท้อง เพราะผชบอกว่า ยังเคลียร์กับเราอยู่ เราเลยบอกว่า เค้าก็ยังกอดยังหอมทุกวันค่ะตอนนั้น ครูก็เหมือนจะเข้าใจเรา เลยวางสายกันไปคืนนั้น จนเช้าอีกวันผชคนนั้น ลงสตอรี่คู่กับครู เชิงขอโทษ เราเลยทักไปถามครูอีกครั้งว่า คุยได้เรื่องยังไงบ้างคะ ครูคนเมื่อคืนกับครูในตอนเช้าต่างกันมาก ครูบอกกับเราว่า ตอนนี้ขอเวลาเคลียร์ ต่างคนต่างโตกันแล้ว ถ้าคลอดแล้วจะพาไปตรวจดีเอ็นเอ ถ้าใช่จะรับผิดชอบให้ แต่ถ้าไม่ใช่ก็คิดดีๆ ครูพูดในเชิงว่าเชื่อทางฝั่งนั้นมาก เราก็โอเคค่ะ ไว้มาตรวจเลือดกัน และเราได้ทำการบล็อกผช คนนั้นไปเผื่อความสบายใจของผญ ด้วยกันว่า คงไม่อยากให้ยุ่งกับแฟนเก่า จนทุกวันนี้ เด็กในท้อง 27 w แล้วค่ะเราตัวคนเดียว เงินค่าคลอดก็ยังไม่มี มีประกันสังคมต้องสำรองจ่าย เรามีโรคเบาหวานและไทรอยด์ต่ำ บางคืนเราร้องไห้จะตาย บางวันเราอยู่ได้เหมือนอย่างนักรบ แต่สุดท้ายแล้วเราก็ต้องอยู่ค่ะ เพราะลมหายใจเราช่วยกระตุ้นการเต้นของหัวใจอีกดวง แม้บางคืนมันก็ไม่ไหวจริงๆ อย่างเช่นคืนนี้ คนเราคงไม่เจอเรื่องแย่ๆไปตลอดใช่มั้ยคะ แต่มันไม่ใช่สิคะ เพราะความกดดันช่วงระหว่างตั้งครรรภ์ ความเครียดจากการทำงานจากเพื่อนร่วมงานก็มาสุม ไว้จะมาเล่าให้อ่านนะคะ ถ้าแม่ๆอยากอ่าน #แม่เลี้ยงเดี่ยว