Vàng

Vàng

Ma. Elena Mediavilla, Philippines

Contributor

Điểm nổi bật

0

Người theo dõi

0

Theo dõi

Giới thiệu Ma. Elena Mediavilla

Taking it day by day with love, strength, and so much hope for what’s ahead. 🩵

Bài đăng(29)

Trả lời(4)

Bài viết(0)

🌿 Prayer for Peace

Panginoon, nasa Iyo po ang lahat ng bagay. Alam Mo ang sakit, takot, at bigat na nararamdaman ko ngayon. Hindi ko po kayang kontrolin ang mga desisyon ng iba, pero alam kong hawak Mo ang buhay namin ni Callie. Nawa’y bigyan Mo po ako ng lakas, kapanatagan, at kapayapaan sa bawat araw. Tulungan Mo akong tanggapin ang mga bagay na hindi ko mababago at yakapin ang pag-asa na may mabuting plano Ka para sa amin. Amen.

Viết phản hồi

My Dearest Callie

My Dearest Callie, From the moment I found out about you, my heart changed forever. You became the reason why I wanted to fight, to hope, and to believe that life still has something beautiful to offer, even in the middle of so much pain. Anak, I want to say sorry. Sorry if while carrying you, I sometimes let my sadness and struggles weigh me down. Sorry if there were moments when I was more focused on my own pain than on the joy of having you with me. I even noticed in one ultrasound, you weren’t smiling, and it broke my heart to think you might feel the heaviness I carry. But still, you held on. You stayed. Thank you, Callie, for being strong when Nanay felt weak. Even if things didn’t work out between me and your Tatay, I still want you to feel that he’s there for you. I will never take that away from you. I may not always see or know how he truly feels, but I believe you will always be important to him. I don’t want to fill your heart with anger or negative thoughts about him. This isn’t about hiding the truth, it’s simply that both of us are not perfect, we both made mistakes. But what’s real is that you were born out of love, and neither of us will ever regret that you’re here. Life just turned complicated, and your Tatay chose what he thought was right, while I am slowly learning to accept everything, even if it’s painful and hard. Callie, please know this, you are never a mistake. You were born out of love. Your Tatay and I may not be together, and we are far from perfect, but you are proof of something real and beautiful between us. I will never take that away from you. I also want you to know that Nanay is not perfect. I made mistakes, I had weaknesses, and I was broken at times. But in all those moments, loving you was never a mistake. You gave me the strength to keep moving forward. You reminded me that I can rise again, not just for myself, but for you. Callie, my dream for you is to grow up with a heart full of love, strength, and forgiveness. I hope you never carry the weight of my pain or my battles. Instead, I want you to always feel the warmth of my love and the truth that you are my greatest blessing. One day, when you read this, I want you to remember that even before I first held you in my arms, I already loved you more than life itself. You saved me in ways you will only understand when you’re older. No matter what happens, Anak, Nanay will always be here, loving you, protecting you, and cheering you on in every step of your journey. I love you, Anak. With all my love, Nanay 🩷

Viết phản hồi

🌿 Walking This Journey with Strength and Hope

Being pregnant while working is not easy, lalo na ngayon na I feel alone. There are nights when I just want a simple foot or back massage, pero wala akong masabihan, and it sometimes ends in quiet tears. May mga araw din na sobrang nakaka-frustrate yung workload and deadlines, but I push through because I know I need this job and income for my little one. On top of that, I can’t help but think about the financial challenges ahead, lalo na kung paano ko maitatawid ang panganganak ko. Sometimes, the worries feel overwhelming. But beyond the physical pain, emotional struggles, and financial worries I can’t always share, I remind myself that every challenge is worth it. I may feel weak sometimes, but when I think of my baby, I find new strength to rise again. This journey may be tough, but I believe it will shape me into the kind of mother my baby needs, strong, resilient, and full of love. 💕

Viết phản hồi

Paalala Para Sa Sarili 🩵

Pagod na pagod ka na, pero hindi ka susuko. Hindi ka masamang tao, nagkamali ka lang, gaya ng lahat. May chance ka pang gumawa ng tama ngayon. Para sa anak mo at sa sarili mong kapayapaan, pipiliin mong maging mabuting tao araw-araw. Ang nangyari, hindi na mababago, pero may kontrol ka sa ngayon at sa bukas. Sana mapatawad mo rin ang sarili mo. Para sa baby mo, lalaban ka. Pagod na pagod ka na, pero hindi ka susuko. Hindi mo kontrolado ang nakaraan, pero kaya mong ayusin ang ngayon at bukas. Para sa baby mo, lalaban ka. Hindi mo kailangan intindihin lahat ng tao, hindi mo rin kailangan ipaliwanag lahat. Isa-isa lang, araw-araw lang. Kaya mo ‘to. May Diyos na hindi ka bibitawan. 🙏

Viết phản hồi

Pakiramdam ko paubos na talaga ang pisi ko 😔

Para na naman akong mababaliw kakaisip. Pagod na pagod na ang isip at katawan ko parang gusto ko ng sumuko. Ang daming tumatakbo sa isip ko ngayon, at ang tanging gusto ko na lang ngayon at tuluyan ng magpahinga pero alam kong hindi maganda tong iniisip ko ngayon pero pagod na pagod na kasi ako sa lahat at gusto ko na lang matapos na to.

Viết phản hồi

Salamat, Anak, sa Pagkapit

Nakakaramdam ako ngayon ng matinding lungkot at takot. Kakabalita ko lang na nakunan ang pinsan kong buntis din. Ang bigat sa dibdib. Lalo akong natakot kasi halos pareho kami ng pinagdaanan, ilang araw lang ang nakakalipas nang ako naman ang muntik na ring mawalan. Pero heto ako ngayon… unti-unting nagrerecover, at higit sa lahat, ikaw, anak, patuloy na kumakapit. Nalulungkot ako para sa pinsan ko, pero hindi ko rin maipaliwanag ‘yung nararamdaman ko. Hindi ko maalis sa isip na kahit ilang beses akong nanghina, nariyan ka pa rin. At oo, may mga sandali ring napapaisip ako… “Paano kung wala ka na rin?” Hindi dahil ayokong mabuhay ka, anak. Kundi dahil natatakot ako, sa buhay na naghihintay sa’yo, sa gulo ng sitwasyon ko, sa takot at lungkot na dala ng relasyon namin ng tatay mo. Alam kong hindi sapat ang presensya ng tatay mo. Alam kong hindi ito ang pamilyang pangarap ko para sa’yo. Pero ito ang totoo: kahit nabuo ka sa isang maling panahon, hinding-hindi naging mali ang pagkabuo mo. Hindi ko pinagsisisihang dumating ka. Sa totoo lang, mas madalas akong humahanga sa’yo, kasi habang ako ay nanghihina, ikaw ay kumakapit. Ikaw ang paalala sa akin na kailangan kong lumaban, magpakatatag, at buuin muli ang sarili ko. Pasensya ka na, anak, kung may mga panahong nadadala ako ng lungkot at pagod. Pero kahit ganito, tandaan mong mahal na mahal kita. At araw-araw akong nagpapasalamat dahil pinipili mong manatili. Salamat sa patuloy mong pagkapit. Dahil sa’yo, alam kong may dahilan pa akong bumangon. Mahal na mahal kita, anak. Sobra. 🤍

Viết phản hồi

Holding It All In

Some days I really feel like I’m just barely holding it together. Life is testing me in so many ways.. physically, emotionally, mentally. I’m pregnant, I’m exhausted, I’m overwhelmed… and yet I keep pretending I’m okay. People see me smiling, hear me laughing, but they don’t know I cry when I’m alone. I cry myself to sleep some nights. Ang bigat-bigat na ng lahat, pero kailangan ko pa ring magpakatatag para sa baby ko. And honestly? I feel like I’m about to break. Ang daming iniisip, ang daming kailangang asikasuhin, ang daming responsibilities. Pero wala akong masabihan. Wala akong mapaglabasan ng lahat ng nararamdaman ko. I’m scared people won’t understand.. or worse, judge me for how I feel. So for now, I’ll just cry when no one’s looking.. and keep fighting quietly. One day at a time. For this little life growing inside me.

Viết phản hồi

🌧️ Para sa’yo, Anak Kahit Pagod na si Nanay

Tahimik ako nitong mga araw na ‘to. Hindi dahil ayos lang ako… kundi dahil pagod na pagod na ako. Sa dami ng nangyayari, parang wala na akong mapagpahingahan, kahit ang sarili ko. Ang dami kong iniiyak sa loob, pero wala naman akong masabihan. Lahat kinikimkim ko na lang. Kasi feeling ko, kapag nagsalita ako, baka tuluyan na akong mabasag. Muntik na kitang mawala, anak. At nung nalaman kong nag-open na ang cervix ko, parang gumuho lahat. Tinanong ko ang sarili ko kung kasalanan ko ba, kung may pagkukulang ako. Tinanong ko kung karapat-dapat ba akong maging nanay mo. Kasi minsan hindi ko na rin kilala ang sarili ko. Sa dami kong pinagdaanan mga pagkakamali sa buhay. Hindi ako proud sa lahat ng desisyon ko. Pero alam mo, mula nung nalaman kong andyan ka sa loob ko, nagsimula akong gustuhin maging mabuting tao. Pasensya ka na, anak. Pasensya kung minsan parang pinanghihinaan ako ng loob. Pasensya kung ang mundo natin ngayon ay magulo, at ang dami kong sugat na hindi pa humihilom. Pero sa kabila ng lahat ng ito, pinipili ko pa ring lumaban. Para sa’yo. Pinangako ko sa sarili ko… gagawin ko ang lahat para hindi mo maramdaman ang lungkot at sakit na paulit-ulit kong tiniis. Bubuuin ko ang sarili ko, kahit paunti-unti, basta mabigyan lang kita ng tahimik at maayos na buhay. Mahal na mahal kita, anak. Kahit ngayon pa lang, buo na ang puso ko para sa’yo. Huwag kang bibitaw kay Nanay, ha? Lalaban tayo. Magkasama. 🩵

Viết phản hồi

Holding On With Hope 🩵

Pregnancy Update Currently on bed rest and under close observation after a little scare. It’s not the easiest season, but I’m holding on for myself and for this little life growing inside me. There are days that feel uncertain, but also filled with quiet strength, grace, and hope. Right now, I’m choosing to pause, breathe, and believe that everything is happening for a reason and that better, brighter days are ahead. To my fellow moms who are also going through something tough: you’re not alone. Your strength is valid, your fears are real, and your faith is more powerful than you think. Please send a little encouragement and prayer our way, and I’m sending all my love and strength back to each of you too. 🤍 #PregnancyJourney #MamaInProgress #HopefulHeart #BedRestButBrave #StrongerTogether

Holding On With Hope 🩵

Viết phản hồi

Para sa Aking Munting Pag-asa 🩵

Mahal kong anak, Ngayong sinusulat ko ito, ramdam na ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Pasensya ka na, anak. Pasensya kung ganito si Nanay ngayon, mahina, laging pagod, at mas maraming luha kaysa ngiti. Hindi ko rin minsan maintindihan ang sarili ko. Pero isa lang ang malinaw, hindi kita pinagsisisihan. Alam ko, nabuo ka sa hindi perpektong panahon at sa isang sitwasyong maraming tao ang hindi makakaintindi. Pero kahit ganoon, ikaw ang pinili ko. Masaya ako noong nalaman kong nabubuo ka sa loob ko. Masaya ako dahil may bunga ang pagmamahalan namin ng tatay mo, kahit pa ito’y hindi nagtagal gaya ng inaasahan. Sa totoo lang, anak, mahal ko ang tatay mo, mahal na mahal. Binigay ko ang lahat, at marahil, doon ako naging marupok. Pinangarap kong buo tayo, sabay ka naming hinintay at salubungin ka sa mundo. Pero hindi ganon ang nangyari. Iniwan ako ng realidad, at ngayon, mag-isa kong nilalabanan ang sakit. Hindi ko sinasadya na maging makasarili. Minsan inuuna ko ang sarili kong lungkot at sakit at nakakalimutan kong may isang maliit na buhay sa loob ko na tahimik lang na nangangailangan. Pasensya na, anak. Pero gusto kong malaman mo, ikaw ang dahilan kung bakit pilit pa rin akong lumalaban. Hindi pa kita nahahawakan pero mahal na mahal na kita. Ikaw ang liwanag sa lahat ng dilim na pinagdaraanan ko ngayon. At kahit hindi ko alam kung paano haharapin ang lahat, ipinapangako ko, gagawin ko ang lahat para sa’yo. Ipaglalaban kita, aalagaan kita, at mamahalin ko ang sarili ko, dahil kailangan mo ako. Alam ko rin na mahal ka ng tatay mo, pero magulo lang ang mundo niya ngayon. Kaya pinili ko munang lumayo, hindi para ipagkait ka, kundi para mas maprotektahan kita habang mahina pa si Nanay. Darating ang araw na magiging mas matatag ako, at mas maibibigay ko ang mundong nararapat sa’yo. Kaya anak, habang nandiyan ka sa loob ko, sana maramdaman mo kung gaano kita kamahal. Sana maramdaman mo na kahit lumuluha si Nanay, araw-araw niya pa ring pinipili na mabuhay, para sa’yo. Ikaw ang pag-asa ko. Ikaw ang dahilan ng lakas ko. Ikaw ang munting himala ko. Mahal na mahal kita, anak. At ipapangako ko sa sarili ko, hinding-hindi kita pababayaan. – Kay Nanay, na patuloy na lalaban para sa’yo 🌻

Viết phản hồi