Date of birth, April 8 2023, 31 weeks.
April 8 2023 at 3:30 am ng bigla akong dinugo, ginising ko Yung husband ko Akala ko lang naiihi ako piru dugo Yung lumabas agad silang tumawag ng maghahatid sakin sa hospital, ang tagal pa dumating bandang 4 am sumakit na talaga puson ko at parang matatae na ako piru pinigilan ako ng mama ko na wag dw ako pumunta sa banyo dahil baka lumabas na baby ko, at 6 am ng makarating na sa hospital ng city inay e ako 5 cm na dahil 31 weeks palang c baby ko natatakot sila kaya n refer nila ako sa ibang hospital 7 am pagdating ko sa ibang hospital 8 am medyu malayo-layo KC nag 9 cm na😔 natatakot talaga ako KC Sabi ng nurse mahina na Yung heart beat ng baby ko, dko na talaga mapigilan 9:39 am lumabas na c baby ko,naaawa ako sa anak ko nahihiya ako ky baby dahil 31 weeks palang cxa, ang Sabi ng doctor very premature cxa, Sabi pa ng doctor 50/50 c baby ko nag pray ako palagi dahil wla na akong magagawa, nakikita ko lang baby ko ng ilang minuto diko man lang nahahawakan at dinala na agad cxa sa NICU( Neonatal Intensive Care Unit) nanatili cxa sa NICU ang daming mga laboratories na nangyari at ako nasa ibang kwrto ng makalabas na ako Hindi Muna ako umuwi sa Amin, hinintay ko anak ko sa waiting area ng hospital para Hindi kami magkalayu ng anak ko ,Hanggang sa Isang araw tinawag nlng kami ng doctor na Yung anak ko nahihirapan na huminga kailangan na dw nila tubuhan ang liit liit ng anak ko tinubohan😔 Hindi ko inakala na mawawala na cxa sa Amin napakasakit sakin bilang isang ina Hindi ko man lang sya naalagaan kinuha na cxa n god samin ng asawa ko Hindi nia kinaya😪piru 1week and 2 days cxa sa NICU fighter sana anak ko piru d kinaya ng katawan nia. #dapat sa June pa due date ko #share ko lang to Ng maibsan Yung sakit
Đọc thêm
An Open Letter for my Son Gerome Aizo Ika-19 Buwan ng Abril 2023, akala ko isang normal na araw lang iyon sa atin baby. Pero, hindi ko aakalain na ang mismong araw na iyon ang isa sa hindi ko malilimutan at masakit na mararanasan ko sa buhay ko bilang isang nanay. Umaga pa lang, may kakaiba ng nangyari. Inakala ko wala lang iyon na normal lang na maraming tubig/ihi na lalabas sa akin. Hindi ko inakala na palatubigan ko iyon, wala akong ideya na lalabas ka anuman oras sa araw na iyon. Kung alam ko lang sana... As usual kahit pinag bed rest ako d ko pa rin naiwasan gumalaw-galaw dito sa bahay anak. Alam mo naman si Mama, wala naman aasahan iba kung 'di sarili ko lang. Nakapagluto pa ako, nakapag-hugas malakas naman pakiramdam ko kaya akala ko okay ka lang diyan sa loob. Ngunit dumating ung sandali na may nararamdaman na akong kirot sa tyan. Doon pa lang akong nag desisyon na magpunta ng center at doon ko rin nalaman na anuman sandali maari na kitang maipanganak. Halo-halo na nararamdaman ko that time, takot kasi ung mga gamit mo hindi pa totally nakaayos dahil nasa 7 months ka palang naman hindi ko talaga in expect ang ganito. Lungkot at guilt dahil alam ko sa sarili ko na may pagkukulang ako na masyado akong nakampante sa sarili na hindi ko iniisip na baka nahihirapan ka na, I'm sorry anak hindi ko sinasadya, mahal na mahal kita kung alam mo lang kung gaano ko gustong mailabas ka ng maayos pero hindi na pala mangyayari... 4:30 pm kasabay ng pag-ambon ang paglabas mo ng hapon na iyon na wala ng buhay. Sadiyang ang bilis ng bawat pangyayari na tulala lang ako, hindi ako maka iyak ni makapagsalita. Pero iisa lang tumatak sa akin ang araw na iyon na magigisnan kita iyon pala iyong pinakamasakit. Umaasa ako na papalahaw ka ng iyak na gagalaw ka sa yakap ko pero lahat ng iyon hindi nangyari, hinding-hindi na mangyayari dahil wala ka na nga. Para sa isang ina na katulad ko na nag-expect na maging Ina sa pangalawang pagkakataon sobrang sakit ng lahat. Hanggang ngayon nak sinisisi ko sarili ko bakit hindi kita naisalba. Kung sana naging handa lang ako siguro nabuhay ka pa. Siguro kasama na kita ngayon kung alam ko lang, iyong pakiramdam ko na mag-isa ako, ramdam ko pa rin magpahanggang sa ngayon. Pero huwag kang mag-alala anak, patuloy akong mabubuhay para sa Kuya Jed mo. Ma-miss kita anak, sana mapatawad mo ako sa lahat ng pagkukulang ko. Alam kong nasa piling ka na ni God, wala ng sakit at hirap kang mararanasan. Gabayan mo lagi kami nak, magkakasama rin tayo mahal na mahal ka ni Mama. Eloiza #mybabyisangelnow
Đọc thêm
