ท้องแรกค่ะะะ

ทางนี้ คลอดธรรมชาติทั้งสองท้อง ความเจ็บปวดก็ทนได้ค่ะ ถ้าทนไม่ไหวจริงๆขอยาแก้ปวดได้/แต่ต้องได้รับการประเมินจากหมอก่อน ถ้าเราจับจังหวะการปวดและบีบตัวของมดลูกได้เราจะเจ็บน้อยลงนิดนึงค่ะกำหนดลมหายใจและนับเวลาที่มดลูกจะบีบได้ ตอนปวดท้องรอคลอดให้หายใจสูดเข้าออกให้ดีๆลูกจะได้รับออกซิเจนดีค่ะ ตอนมีลมเบ่งห้ามหายใจออกทางปากให้ฮึบเบ่ง หายใจทางจมูก รอรอบลมเบ่งมาแล้วฮึบเบ่งตามที่พยาบาลบอก ตอนกรีด,ตัดฝีเย็บไม่เจ็บค่ะเพราะตอนหัวลูกจะออกตรงนั้นจะบางมากๆตอนเย็บก็มียาชาไม่เจ็บค่ะหลังคลอดและลุกเดินได้เลยอาจจะเจ็บตอนช่วงแรกๆแต่ฟื้นตัวไวมากๆยิ่งให้ลูกเข้าเต้าบ่อยมดลูกเข้าอู่เร็วมาก

ครับค่ะ ท้องแรกจริงๆ มันน่ากลัวเหมือนกัน แต่ว่าตัวแม่มันจะรู้สึกตัวเองว่าร่างกายพร้อมแล้ว ตอนที่คลอด น่าเป็นห่วงมากกว่ากลัว เพราะว่าเมื่อแรงบานต้องมา มันเป็นเรื่องธรรมชาติ แล้วเจ้าตัวก็จะต้องสู้ตัวไป เพื่อลูกน้อยค่ะ หลายแม่ที่ผ่านมา บอกว่าตอนคลอด ความกลัวมันหายไปกลับบ้านเมื่อเห็นลูกของตัวเองแล้ว อยากให้ตัวเองจำไว้ว่า แพทย์และพยาบาลเขาอยู่ด้านข้าง ลองคุยกับหมอคนไหนที่จะดูแลก่อนคลอด ให้อธิบายขั้นตอนเคลื่อนไหว อาจจะช่วยให้รู้สึกเตรียมตัวพร้อมได้มากขึ้นค่ะ

เข้าใจความกลัวค่ะ ครั้งแรกทุกคนตกใจ แต่นี่คือสิ่งที่ร่างกายของแม่ออกแบบมาให้ทำได้จริงๆ เพื่อนๆ ของแม่ก็บอกว่าเวลาถึงตัวแม่มันเข้าระบบและไปตามสัญญาณของกำลังครั้งแม่จึงรู้ว่าต้องทำอะไร ลองคุยกับทีมแพทย์ที่ดูแลแม่บ่อยๆ เพราะพวกเขาจะสอนแม่วิธีหายใจ การผ่อนคลาย และบอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นในแต่ละขั้น ซึ่งมันช่วยให้ไม่ตกใจในตอนคลอดนะค่ะ คิดว่าเตรียมตัวดีๆ กับความเป็นจริง และมีสามีหรือคนที่ไว้ใจอยู่ข้างแม่ ก็จะได้ความมั่นใจเยอะขึ้นค่ะ

ทางนี้คลอดเองตอนอายุ17ปี ไม่มีประสบการเลี้ยงใคร เพราะเปนลูกสุดท้อง ไม่เคยเล่นกับเด็ก แต่ผ่านมาได้คะ ชิวๆ