รู้สึกเบื่อที่ไม่มีเวลาให้ตัวเอง

สวัสดีค่ะ แม่ๆ เราคลอดน้องได้2 เดือนเกือบ 3 เดือนแล้วค่ะ เราเลี้ยงลูกเอง ไม่มีงาน ไม่มีเงิน สามีบอกให้เลี้ยงลูกอย่างเดียวเรื่องเงินเค้าหาเอง เค้าดูแลเราได้ แล้วตกลงกันว่าจะช่วยกันเลี้ยง แต่เรารู้สึกเหมือนว่าเราเลี้ยงคนเดียวยังไงก็ไม่รู้ค่ะ กลางคืนเราก็ตื่น กลางวันเราก็แทบจะไม่ได้นอน ไหนจะปั๊มนม ล้างของของลูก ซักผ้า บลาๆ จนเราไม่มีเวลาให้ตัวเองเลย ต้องบอกก่อนว่า ก่อนท้องเราชอบดูแลตัวเองมาก เรามีความสุขมาก ที่ได้ไปนวด ได้ไปขัดผิว ได้มีเวลาขับรถเล่น ซื้อเครื่องสำอางค์ หัดแต่งหน้า กินของอร่อยๆ แต่ตอนนี้เราสภาพแบบแต่งหน้ายังไม่ติดเลยค่ะ ครีมกันแดดก็ไม่ได้ทา โลชั่นก็ไม่ได้ทา ปล่อยเบลอมากกกก โทรมขั้นสุด เหมือนป้าคนๆนึง ตอนนี้รับตัวเองไม่ได้มากๆ สามีเราก็ช่วยเลี้ยงนะคะ แต่เหมือนแค่อุ้มแปบๆ ก็ส่งต่อให้เราแล้ว บางทียังทำอะไรเกี่ยวกับลูกไม่ทันเสร็จ ก็เรียกเราไปดูลูกแล้ว แล้วเค้าก็ขอมีเวลาส่วนตัว เค้าให้เหตุผลว่าเค้างานยุ่งมาก ความเครียดเยอะ เหนื่อยมากเลยขอพัก ขอมีเวลาส่วนตัวหน่อย เรารู้สึกมันไม่แฟร์เลยค่ะ มันค้างคาในใจ เคยพูดกับเค้า ก็กลายเป็นว่าทะเลาะกัน เค้าก็บอกว่าจะช่วยดู สุดท้ายก็กลายเป็นเราดูอยู่ดี วนลูปเหมือนเดิม ทำไมเค้าไม่เห็นใจเราบ้างเลย เราผู้ที่ไม่มีเวลาอาบน้ำแปรงฟันเลยด้วยซ้ำ 😔 ขอบคุณแม่ๆ ที่อ่านถึงตรงนี้นะคะ สุดท้ายนี้เราไม่มีอะไรหรอกค่ะ พอรู้อยู่ว่าควรจะจัดการตัวเองยังไง แต่เราอยากระบายมากเพราะมันอัดอั้น จะคุยกับแม่เราก็ไม่ได้ไม่อยากให้เค้ามองสามีเราไม่ดี จะคุยกับเพื่อนพี่ก็ไม่ได้เพราะไม่อยากให้ใครมองสามีเราไม่ดี ขอบคุณมากนะคะแม่ๆที่รับฟัง 😔😔

5 Các câu trả lời
 profile icon
Viết phản hồi

แนะนำไปหางานทำแล้วเอาลูกไปฝากเลี้ยงค่ะถ้าต้องการเวลาของตัวเอง เราทำทุกอย่างทั้งหาเงิน งานบ้าน เลี้ยงลูก 24 ชม. ทำขนมกินข้าวต้องอุ้มลูกไปด้วยทุกที่ ทำทุกอย่างด้วยแขนข้างเดียวแต่เรารักลูกมากไม่กล้าไปฝากใครเลยอดทนเอา ถึงจะไม่ได้สมบูรณ์แบบไม่ได้รวยแต่มีเวลาให้ลูกมากพอ

3y trước

เราก็ไม่กล้าฝากใครดูเหมือนกันค่ะ ดูแลเองมันดีกว่า ที่เรารู้สึกเราก็แค่รู้สึกน้อยใจสามีตัวเองแค่นั้นเลยค่ะ รู้สึกว่ามันไม่แฟร์ ทำไมเค้าถึงมีเวลาส่วนตัวทำนู่นทำนี่ เค้าทำงานวันละ 8 ชม. ขับรถไปกลับบ้าน รวมเป็นวันละ 10 ชม. ทั้งๆที่เราทำ24 ชม.เราไม่เคยขอเวลาส่วนตัว ไม่เคยบ่นว่าเหนื่อยกับเค้าเลย เค้าบ่นกับเราทุกวันว่าเหนื่อยจนเราไม่มีโอกาสได้พูดความรู้สึกเราบ้าง จะพูดให้เค้าฟัง แค่เห็นสายตาเค้าเราก็สงสารเค้าแล้ว ดูแลทุกคนในบ้านทั้งสามีทั้งลูก ฝากเค้าดูแปบๆ เค้าก็เอาแต่เล่นโทรศัพท์แล้วเอามือจับมือลูกไว้ ปล่อยให้ลูกเล่นคนเดียว บางทีก็เปิดนิทานในโทรศัพท์ให้ลูกฟัง เหมือนเค้าก็ขี้เกียจเล่นกับลูกประมาณนี้อ่ะค่ะ เห็นแล้วมันหงุดหงิด หรือเราต้องปล่อยวางคะ เราดูแลลูกจนเราป่วย เค้าก็เหมือนจะเห็นใจ แต่ก็เปล่าเลยค่ะ เค้าก็เป็นแบบเดิม ให้เราเอาไปให้แม่เราเลี้ยงอีก แล้วเราจะได้พัก แต่สิ่งที่เราคิดก็คือ เราก็อยากให้เค้าเลี้ยงลูกบ้าง แม่เราก็แก่แล้ว จะให้มาเลี้ยงมาดูทุกวันแกก็ไม่ไหวอ่ะค่ะ

Câu hỏi liên quan