เครียดมากเลยคะ
ตอนนี้ท้องได้4เดือนคะอาศัยอยู่บ้านแฟนแล้วคือแฟนเพิ่งป่วยออกจากโรงบาลผ่าตัดปอดสองข้างเขาเลยทำงานไม่ได้ต้องพักฟื้นแต่อาการเขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆคะแต่ที่เครียดและกังวลมากกว่านั้นคือเรากลัวว่าลูกเราจะไม่แข็งแรงเพราะเราเครียดมากๆความเครียดของเรามันยิ่งมีขึ้นแทบทุกวันหนักขึ้นเรื่อยส่วนตัวเป้นคนคิดมากอยู่แล้วคะพอโดนแฟนด่าหรือคนรอบข้างแฟนพูดใส่ก็แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เลยอยากจะขอความเห็นของแม่ๆหน่อยคะว่าเราควรจะทำยังไงให้ความเครียดส่งผลกระทบต่อลูกน้อยที่สุดค่ะ...ขอบคุณค่ะ
![profile icon](https://static.cdntap.com/parenttown-prod/profile_15637872962857.jpg)
บ้านนี้ ไม่คุยกับแม่สามีจะเป็นเดือนแล้วต่างคนต่างอยู่ ทั้งบ้านคุยแต่กับสามี เราใช้โทรศัพท์ทั้งวัน ขายของออนไลน์ ดูซี่รี่ คุยกับเพื่อน เล่นเฟส ไลน์ วนไป คือติดโทรศัพท์มาก (จะได้คุยกับสามีก็เฉพาะช่วงเย็นหลังเลิกงาน) จะมีผลกระทบกับลูกไหมคะ 16w แล้ว แต่กิน นอน ปกติ
รีบดึงสติอารมณ์ให้กลับมาร่าเริงปกติให้เร็วที่สุดค่ะ บ้านนี้ก็เครียดมากๆร้องไห้คิดมากจนไมเกรนจับ ทุกครั้งที่เครียดจะรีบดึงสติและฝื่นทานอาหารทานยาบำรุงลูกไม่ขาด สู้ๆนะคะ
ถ้าแม่เครียดแล้วยังกินข้าว บำรุงลูกอยู่ก็ไม่เป็นไรคะ ความเครียดของแม่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพของลูก แต่จะผลต่ออารมณ์ของลูกมากกว่า คลอดมาน้องอาจจะงอแง เลี้ยงยากหน่อย
หากิจกรรมที่ชอบทำเพลินๆดีมั้ยคะแม่ ถ้าว่างแล้วจิตจะฟุ้งซ่านค่ะ นึกถึงความปลอดภัยของลูกเป็นหลักนะคะ ความเครียดอันตรายค่ะ ปล่อยวางหลายๆอย่างให้จิตใจสบายขึ้นนะคะ
บ้านนี้ตอนท้องเลิกกับพ่อน้องเครียดมากเลยช่วงแรกๆค่ะเลยหาการ์ตูนดูหากิจกรรมอย่างอื่นทำนะคะจะได้ไม่วนไปคิดมาก
สู้ๆนะค่ะคุณแม่ อะไรช่างได้ก็ช่างมันเถอะค่ะอย่าใส่ใจ คนที่อยูในท้องเราสำคัญมากๆนะค่ะแม่
กลับบ้านเราเหอะค่ะ..อยู่กับตัวให้มากๆๆ เราก็เป็นค่ะ เขาวัด ทำบุญ ทำให้จิตสงบค่ะ
ถ้าอยู่แล้วมันเครียดมากอึดอัดมากแม่บ้านนี้ขอแนะนำให้กลับไปอยู่บ้านตัวเองนะถึงจะลำบากกว่าบ้านสามีหรือไม่ลำบากก็ตามยังไงคนที่บ้านก็ยังให้กำลังใจดักว่านะแล้วอีกอย่างคนท้องชองคิดเล็กคิดน้อยคิดมากอยู่แล้วคะถ้ามันหนักเกินไปขอให้คุณแม่กลับบ้านนะคะสู้ๆคะแม่บ้านนี้ก็เครียดพอๆกันสู้ๆนะคะเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้คะ
Đọc thêmต้องดึงอารมณ์กลับมาให้เร็วที่สุดค่ะ แล้วก็หลีกเลี่ยงที่จะปะทะกับคนอื่น ถ้าเค้าพูดอะไรไม่เข้าหู หรือเราไม่ชอบก็รีบปลีกตัวออกจากตรงนั้น พยายามโฟกัสที่ลูกหาอะไรทำ ทำงานบ้านก็ได้ อ่านหนังสือ หาคลิปสนุกๆดู หาคลิปเด็กๆ ดู จะช่วยให้เรามีกำลังใจ แล้วไปโฟกัสที่ลูกแทนค่ะ
ปล่อยวาง เราห้ามความคิดมากไม่ได้ ห้ามความอ่อนแอที่เกิดขึ้นไม่ได้ ห้ามใครพูดหรือนินทาว่าเราไม่ได้ ห้ามให้เรื่องไม่ดีไม่ให้เข้ามาในชีวิตเราไม่ได้ สิ่งที่เราห้ามได้คือห้ามสติ ห้ามใจ ถ้าจะคิดมากก็คิดถึงผลอื่นที่จะตามมาในตอนที่เราคิดหรือกำลังทำอะไรอยู่ก็พอค่ะ
ขอบคุณนะคะ
เจ้าชายของแม่