I've been in this situation nung first pregnancy q. That time, student pa lng nga din yung bf q (husband q na now). My advice is, pick 1 member or ur family or relative na pwede mong mka-usap heart to heart, preferably yung mas nakakatanda. Sabihin mo lahat sa kanya, and listen sa advice. Step 2, kausapin mo parents mo, sabihin mo yung totoo. it's the only way, walang short cut yan. It will lessen the load talaga. Tanggapin mo lahat ng pangaral at iiyak. By the end of the convo, make a promise to them na kaya mong tumayo at bumawi after mong manganak. That you will be responsible at gagawin mo lahat sa inyong ikabubuti. This will ease their anxiety and disappointment as well. Step 3, papuntahin mo yung bf mo sa bahay nyu the next day para e lay out sa parents mo yung plans nyu, it will give them assurance na hindi ito ktapusan ng mundo, kundi isang beautiful beginning. Next step, be responsible in every way. Ipakita mo na ready kang gampanan ang new role mo. Na kaya mo lahat.
That time, po, kaka'strong lang nung papa q, and sobrang hirap ng pamilya. To the point ba 1 day 1 eat lang kami at pinaghahati'an pa yung isang noodles ng 6 na tao... You don't have any other choice but to be brave and courageous and stand up tall like a mature individual, willing to learn and humble. Kumuha aq ng board exam kahit buntis, hindi aq nahiyang ipakita na kaya kong lumaban at ipaglaban ang isang munting buhay sa tummy q. That was 10yrs ago po. Sa ngayon po, 10 yrs na rin aqng registered nurse at my master's degree pa. Yung hubby q, engineer na rin at thank God sa lahat2x ng himalang binigay sa amin. The key is prayer at huwag bumitiw. Yung 1st baby namin 9 na, yung 2nd 8 na. Then buntis aq sa 3rd. God is good po.
Đọc thêm