ท้อจังเลยค่ะกำลังจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว

เราก็แยกห้องนอนกับสามีตอนท้อง อยู่บ้านหลังเดียวกันเจอกันแค่ตอนกินข้าว ไม่ถึง 1 ชม. แถมไม่คุยไม่ถามไม่ไถ่ไม่อะไรเราเลย แรก ๆ น้อยใจ หลัง ๆ เหนื่อยจะงี่เง่าเลยตัดใจเลย เรารักตัวเองดูแลตัวเองใส่ใจตัวเองอยู่กับลูกก็ได้ เขาจะไปไหนก็ไปเชิญจ้าไม่โทร.ไม่ตาม จะกลับบ้านไม่กลับก็ตามใจ แต่เงินที่ให้ลูกต้องตรงห้ามขาด เราสนแค่นี้แหละ อย่างอื่นเอาที่สบายใจ พูดจนเหนื่อยเสียดายน้ำลาย