![profile icon](https://static.cdntap.com/parenttown-prod/profile_15637872962857.jpg)
![profile icon](https://static.cdntap.com/parenttown-prod/profile_15637872962857.jpg)
เราเริ่มมีปวดท้องบ้างเช้าวันที่9มีเลือดออก แต่ยังทำงานบ้านซักผ้าถูบ้าน พอตอนบ่ายเลือดยังออกอยู่ ปวดท้องเป็นพักๆ 4โมงเย็นไปหาหมอ ตรวจปากมดลูกเปิด2เซ็นครึ่ง เริ่มปวดทุก5นาที ปวดมากขึ้น เลือดออกเพิ่มขึ้น จนถึง21นาฬิกา ตรวจเปิด5เซน ความปวดทวีความรุนแรง ตี1ตรวจเปิด8เซน ปวดแทบทนไม่ไหว แต่เราทนไม่ร้อง พยาบาลบอกหนูอดทนเก่งมาก ปวดเบ่งให้บอกนะ ต้องคลอดในห้องคลอด ตรงห้องรอคลอดไม่ได้นะ พี่พยาบาลนอนเฝ้าเตียงข้างเราเลย จนตี3เปิด10เซนพยาบาลเจาะน้ำคล่ำ ให้เบ่งรอบนเตียง แล้วพาเขาห้องคลอด เบ่งอยู่2ชั่วโมงไม่ยอมออก เรามีลมเบ่งจะออกก็ไม่ออก จนหมดแรง เจ็บระบบจิมิมาก พยาบาลล้วงแล้วล้วงอีก เราบอกว่าหนูไม่ไหวแล้ว เราจะหมดลม เขาเอาออกซิเจนมาคลอบจมูกเรา เราห่วงลูกมาก เขานิ่ง พยาบาลต้องกระตุ้นหลายครั้งให้ดิ้น ตรวจการเต้นหัวใจตกหลายครั้ง โทรตามหมอ หมอมาก็ไม่กล้าตัดสินใจทำอะไร จนพยาบาลให้เลือก 1.หมอจะดูดออกเอง 2.โทรตามหมอที่เราฝากครรภ์ 3.ส่งรีเฟอร์ไปอีก รพ. สรุปหมอเลือกข้อ2 โทรตามหมอที่เราฝากครรภ์ หมอ2มาถึง ใช้เครื่องดูดสุญญกาศ คริบปากช่องคลอดใส่เครื่องดูด หมอบอกเราให้ช่วยหมอนะ เบ่งแรงๆ พอลมเบ่งมาเราเบ่งแรงสุดๆ หมอก็ดูดออกมา เวลา 06:06นาที ลูกเราอึออกมาด้วย เขาไม่ร้องเราใจไม่ดีเลย พยาบาลยกมาให้ดูเพศแล้วให้เราพูด ว่าลูกเพศอะไร แล้วก็เอาไปทำความสะอาด เรารอเย็บแผล แผลเรายับมาก เย็บ2ชั่วโมงถึงเสร็จ ระหว่างเย็บแผลได้ยินเสียงลูกร้องเป็นระยะ หมอบอกลูกปกติดี หนัก3130กรัม เพศหญิง ยาวหน่อยนะคะ ความเจ็บปวดที่งดงาม 10-4-64 น้องเมษาของแม่#ลูกคนแรก
Đọc thêm![profile icon](https://static.cdntap.com/parenttown-prod/profile_15637872962857.jpg)