Birthclub: มกราคม 2023 icon

Birthclub: มกราคม 2023

51625 Người theo dõi

Hỏi & Đáp

อาการแบบนี้เข้าข่ายซึมเศร้าไหม

ตอนนี้เราคลอดมาได้ 10 เดือนแล้ว เรารู้สึกว่าตัวเองอารมณ์อ่อนไหวง่าย ร้องไห้ง่าย ต้องท้าวความก่อนว่าตั้งแต่ท้องจนถึงตอนนี้เราย้ายมาอยู่กับครอบครัวสามี เพราะสามีบอกว่าจะได้มีคนคอยดูแลเรากับลูกเรา ซึ่งเราคิดว่าเราเริ่มเป็นซึมเศร้าตั้งแต่ตอนคลอด เพราะลูกเราได้อยู่ไอซียูทำให้เราต้องอยู่โรงบาลหลายวันเพราะต้องคอยให้นมลูก ตลอดเวลาที่เราอยู่โรงบาล ครอบครัวสามีไม่มาเยี่ยมเราเลยเพราะลูกเราอยู่ไอซียู ไม่ได้เจอหลายเค้าก็ไม่มา ส่วนสามีตอนแรกก็มาเฝ้าเราทุกวัน แต่หลังๆปล่อยให้เราอยู่คนเดียวในห้องพิเศษ เราร้องไห้ทุกครั้งที่อยู่คนเดียว มันคิดถึงลูก มันกังวลว่าลูกจะเป็นอะไรรึป่าว มันเหงา และเคว้งคว้างมาก หลังกลับจากโรงพยาบาลมาอยู่บ้านเราก็คิดว่าจะดีขึ้น แต่เรายังอารมณ์แปรปรวนและอ่อนไหวอยู่ แต่เราคิดว่าคงเป็นเพราะฮอร์โมน แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเราก็ไม่รู้สึกว่ามันจะดีขึ้น ยิ่งครอบครัวสามี ขัดวิธีการเลี้ยงลูกของเรา แกจะติ ตำหนิ เปรียบเทียบกับหลานคนอื่นๆทุกครั้ง มันทำให้เราเครียด ไม่อยากอยู่บ้านสามี อยากกลับบ้านตัวเอง (ที่เราไม่ได้เล่าให้ครอบครัวตัวเอง เพราะพ่อเราต้องดูแลแม่ที่ป่วยทางสมองช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เราเลยไม่อยากให้ครอบครัวเราคิดมาก แต่เราจะกลับบ้านเราทุกเดือน) ที่เราเป็นตอนนี้คือ ทุกครั้งที่สามีไปทำงานแล้สเราอยู่กับลูก 2 คนเราจะมีความสุขมากๆ แต่พอลูกหลับเรากลับรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียว มันเหงามากๆ บางครั้งเวลาสามีกลับไม่ตรงเวลาเรารู้สึกบอกไม่ถูก มันอยากร้องไห้ บางครั้งเราก็ร้องไห้เองทั้งที่ไม่ได้มีเรื่องอะไร ยิ่งตอนนี้ครอบครัวสามีชอบขัดในเรื่องการเลี้ยงลูกของเรา ทำให้เราเครียด อารมณ์แปรปรวน บางครั้งเราเลยแสดงออกว่าไม่พอใจแล้วสามีจะชอบดุ เราจะรู้สึกน้อยใจแล้วร้องไห้ และระบายความในใจออกมา มันก็รู้สึกดีขึ้นนิดนึง เพราะตั้งแต่เรามาอยู่ที่นี่เวลามีปัญหา หรือมีเรื่องอะไร เราไม่เคยได้พูดกับใครเลย ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร ครอบครัวสามีก็ไม่ได้สนใจเราขนาดนั้น สามีก็ไม่เข้าใจเราเอาครอบครัวเค้าเป็นหลัก บางครั้งเราเลยรู้สึกว่าเค้าให้เรามาอยู่ที่บ้านเค้าทำไม เหมือนไม่มีที่สำหรับเราเลย เราร้องไห้บ่อยมาก มันเหนื่อยใจ มันเบื่อ ไปหมด แบบนี้คือเราจะเป็นซึมเศร้าไหม มีวิธีที่จะทำให้รู้สึกดีขึ้นไหมคะ ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ

Đọc thêm
ไม่ใช่ซึมเศร้าค่ะ เป็นภาวะที่เกิดจากสภาพแวดล้อมแม่ มันไม่มีทุกเรื่องได้ดั่งใจเราต้องการเป๊ะ ๆ หรอกค่ะ อย่าไปตั้งความหวังจากคนอื่นจนลืมดูแลใส่ใจตัวเองนะแม่ ส่องกระจกยิ้มให้ตัวเองบ่อย ๆ ชื่นชมตัวเองบ่อย ๆ เธอเก่ง เธอเจ๋งว่ะ อยู่ที่ไหนแล้วไม่มีความสุข เอาตัวเองออกมาค่ะ อย่าไปทนทุกข์ที่ไม่มีสิ้นสุด ใช้ชีวิตอย่างที่ตัวเองมีความสุขเถอะนะคะ เราเคยเคว้งแบบหันไปทางไหนก็ไม่มีใคร มีแต่ตัวเอง กับลูกสองคน ไม่เคยมีความสุขสักวัน ตื่นมาพร้อมกับความคิดว่าถ้าไม่ต้องตื่นมาเลยมันคงจะดี หรือจะฆ่าตัวตายเลยดีนะ จะเอาลูกไปด้วยดีไหม คิดไปยันจะต้องใช้วิธีไหนถึงจะไม่มีโอกาสรอดทั้งเราและลูก เรามีภาพการฆ่าตัวตายในหัวทุกรูปแบบทุกวิธีทุกวัน ทุกวินาทีที่สมองว่างค่ะ คิดย้ำ ๆ ซ้ำ ๆ วนอยู่แค่นี้ เราดิ่งถึงขั้นนี้แต่ไม่มีใครใส่ใจเราสักคน ไม่มีใครรู้ ไม่แม้แต่จะถาม ไม่แม้แต่จะเปลี่ยนเรากินข้าวอาบน้ำ มีแต่คนคอยตำหนิ ไม่เคยได้รับคำชม คำปลอบใจ ต้องดูแลตัวเอง ดูแลลูกเองทุกเรื่อง ผัวไม่เคยช่วยเลี้ยง ไม่เคยดูแล ไม่เคยใส่ใจ ไม่เคยให้เงินใช้ เราต้องทำงาน+เลี้ยงลูกคนเดียว 24 ชม. ไม่พอ มันยังพูดจากวนประสาทชวนทะเลาะทุกวัน วันละ 2-3 รอบ แต่พอเราถามหย่ามันไม่หย่าค่ะ ไม่เคยเป็นความสบายใจให้สักครั้ง เป็นได้แค่ความเฮงซวยในชีวิต ทุกวันนี้ลูก 1.8 ขวบก็ยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเฮงซวยได้อีก เรื่องร้องไห้ไม่ต้องพูดถึงค่ะ ร้องจนไม่มีน้ำตา ไม่เหลือความรู้สึกอะไรให้ร้องไห้เสียใจอีกแล้วหมดแบบไม่เหลืออะไรเลย สารภาพว่าทุกวันนี้มีชีวิตอยูาเพราะหน้าที่แม่ค่ะ อยากเลี้ยงลูกให้ดีที่สุด นี่ถ้าผัวมีปัญญาเลี้ยงเราตายไปนานละนะ ไม่ได้มาคุยกับแม่แล้ว 🤣 นี่พึ่งหายจากการประสาทแด*วีนเหวี่ยงอารมณ์ร้ายได้ 3-4 เดือนเองค่ะ ก่อนหน้านี้คือสุดมาก ใครอย่ามาพูดจาไม่เข้าหูนะ เราด่าหมด สุดท้ายหยุดเพราะสงสารลูกเวลาเสียงดังทะเลาะกันลูกตกใจร้องไห้ตลอด ลองหาอะไรทำเพิ่มความสุขให้ตัวเองดูค่ะแม่ สามีถ้ายังคุยกันได้ลองคุยกันดูนะคะ ลองคุยดูก่อน คนหาเงินมันก็เครียดอีกแบบค่ะ (พูดในมุมคนที่หาเงินเลี้ยงลูกเลี้ยงตัวเอง บางครั้งยังต้องเลี้ยงผัวด้วย) ลองปรับมุมมอง ปรับทัศนคติดูก่อน แต่ถ้าทำแล้วเหมือนเดิมก็ออกมานะ สภาพแวดล้อมมีผลต่อจิตใจ จิตใจมีผลต่อการเลี้ยงลูกนะคะ เป็นกำลังใจให้แม่นะ
Đọc thêm
 profile icon
Viết phản hồi

ลูกจะ 11 เดือนยังไม่ยอมเดิน

ตอนนี้ลูกเราจะ 11 เดือนแล้วยังไม่ยอมเดินเลย แล้วพ่อแม่แฟนบอกว่าเพราะเราไม่ยอมให้ลูกเดินเล่นดินเล่นทราย ไม่ให้เล่นสกปรกลูกเราเลยเดินไม่ได้ แต่เราคิดว่าไม่เกี่ยวเพราะก่อนหน้านี้ตอน 10 เดือนน้องเคยเดินได้เอง 2-3 ก้าว พอพ่อแม่แฟนเห็นก็ตะโกนดีใจที่หลานเดิน ลูกเราก็ตกใจตั้งแต่นั้นก็ไม่กล้าเดินเลย อีกอย่างคือพ่อแฟนชอบตามประกบหลังลูกเราตลอดเวลา เพราะกลัวลูกเราล้ม เราเคยบอกว่าปล่อยให้ลูกเราคลาน เกาะเดินเกาะเล่นเอง แกก็คอยตามติดลูกเราตลอดเลย แต่พอลูกเราอยู่ในห้องกับเราเราจะปล่อยให้ลูกเล่นเอง เราก็สังเกตว่าลูกเราก้าวเดินเองได้ 2-3 ก้าวหลายรอบแล้ว ที่เราอยากรู้คือ เด็กๆเริ่มเดินได้ตอนไหน ตอนนี้คือลูกเราผิดปกติหรอ ทำไมต้องเอาไปเปรียบเทียบกับคนนั้นคนนี้ว่าเก่ง เดินได้ตั้งแต่ 9 เดือน ลูกเราจะ 11 เดือนแล้วยังไม่เดินสักที แล้วมันเกี่ยวกันไหมที่บอกว่าเราไม่ให้ลูกเล่นดินเล่นทราย ไม่ให้ลูกเราเล่นสกปรกเลยเดินไม่ได้สักที จะบอกว่าเราไม่ได้ไม่ให้ลูกเล่นดินเล่นทราย แต่ช่วงนี้ลูกเราชอบเอามือ เอาของเข้าปาก อีกอย่างพึ่งหายป่วย เราเลยไม่อยากให้ลูกเล่นมั่วซั่ว เพราะที่ครอบครัวแฟนบอกจะให้ลูกเราไปเล่นมันคือที่ถนนในหมู่บ้านที่เขาขายของกัน แล้วมันมีกองทรายที่เขาใช้ก่อสร้าง ซึ่งมันมีหมามีแมวมาขับถ่าย เราคิดว่ามันสกปรกเกินไป (ส่วนมากเรากับแฟนจะพาลูกไปเล่นกับสัตว์และเล่นทรายที่เป็นสเปซสำหรับเด็กเลย) เราเบื่อมากเลยกับความคิดแบบนี้โทษเราไปหมด ไม่เคยโทษตัวเองเลยที่ไม่ยอมให้ลูกเราเดินเอง คอยตาม คอยอุ้มลูกเราตลอด

Đọc thêm
ปกติของคนแก่ค่ะ แม่เราหลาน 1.8 ขวบ ขึ่นลงเก้าอี้ โต๊ะทานข้าวเองได้นะ แต่ยายประกบไม่ห่าง นิดหน่อยก็อุ้มกลัวหลานเจ็บ ใครทำหลานเจ็บไม่ได้นะด่า 2-3 วันโน้นแหละ บ้านนี้เราให้ลูกเดินหลังขวบค่ะ ตั้งใจ ขี้เกียจไล่จับ 5555 เคยเลี้ยงหลานแล้วเข็ด! 🤣 พอพ้นขวบก็พาฝึกเดินทุกวัน กระตุ้นการเดิน 1 เดือนลูกก็เดินเองได้ละ ทุกวันนี้อยากจะกราบขอให้นั่งสัก 1 นาที เดินท้างงงงงวัน! เดินไปเลยบ้าน 6 หลังวันละ 3 เวลา เดินจนคนตามจะผอมอยู่แล้วค่ะ การเล่นเราปล่อยลูกเล่นอิสระเต็มที่ค่ะ พาเล่นแถวบ้านทุกเย็น เล่นดินทราย คอยเตือนแค่อะไรที่อันตรายพอ บ้านเราติดกับบ้านญาติเขาเลี้ยงไก่ หมา แมว วัวครบ ปล่อยไป เล่นโลด นานทีก็พาไปเล่นเล่นสวนสาธารณะบ้างค่ะตามอารมณ์ ลูกเราไม่ค่อยป่วยด้วยแหละเลยไม่ซีเรียสกับการเล่นของเขา แต่หลานเราแค่ฟันจะขึ้นแล้วเอามือที่เล่นดินเข้าปากติดเชื้อในกระแสเลือดเลยค่ะ พี่สะใภ้เลยจะออกแนวแบบแม่เลยไม่ค่อยให้เล่นดินทรายแถวบ้าน เน้นทำกิจกรรมในบ้าน นอกบ้าน
Đọc thêm
Post reply image
 profile icon
Viết phản hồi
 profile icon
Viết phản hồi
เราอยู่คนละที่ก็ฟ้องแม่ผัวตลอดค่ะ แต่สามีคือเด็กเปรตที่แท้ทรู โตมากับการถูกโอ๋ขั้นสุด ไม่เคยยอมรับผิด เขาจะหาเรื่องอื่นมาอ้างชวนออกทะเลทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ชอบเอาชนะทำได้ทุกอย่างเพื่อชนะ ไม่สนใครทั้งนั้น เราพูดอะไรเตือนอะไรก็ไม่ฟัง มั่นหน้าฉันถูกเสมอเธอผิดทุกเรื่อง แม้แต่แม่ก็พูดไม่ได้ เรานี่ถามหย่าเลยจ้า ไม่ทนแล้วจ้า นิสัยดีเกิ้น!!! แต่มันสู้! มันไม่หย่า ไม่เลิก ไม่กลับบ้าน จะอยู่กับเราลูกเดียว ทุกวันนี้คุยกันแค่เรื่องที่ต้องคุยค่ะ เขาอยากทำอะไรก็ทำไป เราก็อยู่ส่วนของเรา ไม่พูดละเหนื่อย เปลืองน้ำลาย คุยกับควายยังดีกว่า 🤣
Đọc thêm
 profile icon
Viết phản hồi
 profile icon
Viết phản hồi
Xem thêm bài viết