ความเครียดนี้จัดการยังไงดี

ไม่ใช่เปลี่ยนแค่ร่างกายแต่สภาพอารมณ์ก็เปลี่ยนตามไปด้วย ถึงขั้นเครียดท้อจนอยากยุติบางทีเราหงุดหงิดเราไม่บายใจเราเพลียเราเหนื่อยอยากจะพูดให้ใครสักคนฟังแต่เขากลับรำคาญเสียงบ่นพูดมากของเราเกือบทุกวันพอนี้ถึงทีที่เขาหงุดหงิดแล้วพาลด่ามั่วไปหมดพาเราที่เครียดอ่อนไหวง่ายอยู่แล้วยิ่งแย่ลงไปอีก ไม่อยากจะเป็นแบบนี้เลย แต่เขาไม่เคยจะเข้าใจเราเลย ว่าทรมานแค่ไหนทุกวันเราที่อุ้มท้องอยู่มันต้องรับความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างความอดทนต้องมากขึ้นกว่าเดิม เราพยายามมีความสุขพยายามหลายอย่างเสียสละหลายอย่าง เราก็บอกคนเป็นแฟนตลอดว่าเราเริ่มหงุดหงิดหรือเครียด พอเราท้องเราเหนื่อยกว่าปกติมากก้มกะยากมันทำให้การหายใจกะติดขัดด้วยเหนื่อยมากกว่าจะได้เสร็จอะไรสักอย่าง ถึงขั้นเราต้องพูดว่าเราท้องเราต้องรับความเป็นแปลงไปหลายอย่างมากเขาก็รุ้ว่าคนท้องจะเป็นยังไง แต่ก็สุดท้ายก็ไม่เข้าใจอยากให้ลองมาเป็นเราดูลองอุ้มท้องดู พูดไล่ให้เรากลับไปอยู่บ้านนี้คำนี้แฟนพูดสองครั้งแล้ว เวลาเราเริ่มเครียดเราก็พูดมากขึ้น แต่พอการที่เราพูดมากจนทำให้คนอื่นรำคาญเราก็จะเก็บไว้ จะเก็บไว้ในใจไม่ต้องพูดไม่ต้องระบายความเครียดนั้นก็คงไม่รับระบายออก ใครที่เจอแบบนี้บ้าง #ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ