ขอพื้นระบายความในใจหน่อยนะคะ

เรารู้สึกว่าเราไม่สามารถไปต่อกับแฟนได้แล้ว แต่เราก็ห่วงความรู้สึกลูกตอนโตอยากให้เขาเติบโตมาในครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตา แต่เรารู้สึกว่าเราไม่มีความไว้ใจเชื่อใจและความรู้สึกดีๆให้แล้วเหมือนอยู่ด้วยความระแวงตลอดเวลา ทุกครั้งที่เราเจ็บป่วยเรากลับต้องดูแลตัวเอง เราจะเหนื่อยหรือไม่สบายแค่ไหนเราก็ต้องออกมาหายาหาข้าวกินเอง จะป่วยหนักแค่ไหนเราก็ต้องดูแลลูกเอง เรารู้สึกว่าเราและเขาไม่ได้มีความรักให้กันแล้ว เราควรไปต่อรึทำยังไงดีคะ มันเหมือนคนเจ็บปวดตลอดเวลา ทั้งๆที่เราและเขาไม่เคยทะเลาะกันแรงๆเลย