ขอพื้นระบายความในใจหน่อยนะคะ

เราเลือกขอแยกทางค่ะ แต่เขาไม่ยอมแยกเขาเป็นเด็กที่พ่อแม่แยกทางกัน อ้างว่าจะอยู่กับลูกพอเราบอกงั้นเอาลูกไปก็ไม่เอา ให้ไปมีเมียใหม่ก็ไม่ไป ให้ไปมีคนอื่นก็ไม่ไป เราทนจนหมดรักแบบไม่เหลือแล้ว ทุกวันนี้อยู่กันไปวัน ๆ เขาก็ดีขึ้นนะ แต่มันไม่มีค่ากับเราอีกแล้ว ช่วงเวลาที่เราลำบากที่สุดในชีวิตเราผ่านมันมาด้วยตัวคนเดียว มันแย่นะเวลาที่เราทุกข์แต่หันมามองคนที่นอนข้าง ๆ เขากลับมีความสุข ใช้ชีวิตปกติ หิวก็ได้กิน ง่วงก็ได้นอน เราเลี้ยงลูกหิวข้าวแทบตายมันกินข้าวอิ่มคิดว่าจะมาเปลี่ยนเรากินไม่จ้ามันไปสูบบุหรี่แช่ในห้องน้ำเป็นชั่วโมง เรากินข้าว 5 ทุ่มอาบน้ำเที่ยงคืน นอนตี 1 ตื่นให้นมลูกทุก 2-4 ชม.ทุกวัน เห็นจนเกลียดอ่ะค่ะ

ไปต่อหรือไม่ ก็ลองเปิดใจคุยกับแฟนดูค่ะว่าจะเอายังไงบอกความรู้สึกแฟนไปถ้าที่บอกมามันอยู่ไปแล้วไม่มีอะไรดีขึ้นไม่ได้สบายใจก็ออกมาเถอะค่ะ คู่ชีวิตควรซัพพอตกันอีกอย่างมีลูกก็ตกลงเรื่องลูกใครเลี้ยงใครส่งเสียเลี้ยงลูก มันขึ้นอยู่กับเราตัดสินใจ. อนาคตเรากำหนดได้