เครียดมากคะ

วันนี้ที่มาพูดอาจจะไม่เกี่ยวกับลูกมากนะเเม่ เเต่ไม่รู้จะพูดกับใครดี มันเป็นเรื่องในครอบครัวก็จิงนะเเม่ เเต่พูดกับใครไม่ได้ เก็บไว้คนเดียวเครียดมาก จนไมเกรนขึ้น จะบ้าอยู่เเล้วคะ #เรื่องมีอยู่ว่า เป็นเพราะความเหนื่อยด้วยเเม่ เรามีลูกตอนนี้ 9 เดือนเเล้วคะ อยู่บ้านเเฟน ตั้งเเต่ท้องจนคลอดเราช่วยที่บ้านเเฟนขายเตี๋ยวตลอด ตอนนี้ก็ยังช่วยอยู้เลี้ยงลูกไปด้วย เเฟนก็ที่บ้านขายคะ ตื่นเช้ามาเราก็ทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับลูกเส้จออกไปขายของ กับจากขายของเราก็เลี้ยงลูก เราเลี้ยงเอง ย้อนกับไปตอนท้องงานบ้านเราทำทุกอย่างเลยนะ ผ้าของเรากับเเฟนเราซักเอง งานบ้านเราทำ จนคลอดเเรกเราก็ทำนะ 4 เดือนเเรกที่คลอดมาเราเหนื่อยมากเพราะลูกเราไม่ยอมนอนเรยตอนดึก งอเเงมากเราก็รับมือเอง เเต่งานบ้านเราก็ทำอยู่นะ หลังที่เเดือนก็ยังทำเหมือนเดิม เเต่หลังๆมานี่เราเหนื่อยเพราะเราทำทุกอย่างเลี้ยงลุก ล้างขวดนม อาบน้ำลูก ซักผ้า ตากผ้า เก็บผ้า เก็บห้อง เอาน้ำเข้าตู้ ล้างจาน เเต่หลังมาจานเราไม่ค่อยได้ล้างเพราะเราเหนื่อย #ที่บ้านเเฟนมี พ่อเเฟน เเม่เเฟน น้องสาวของเเฟน เรา แฟน. จานชามส่วนใหญ่จะมีเราเเฟนเเร้วน้องสาวเเฟนใช้บ่อย เราเหนื่อยเราไม่ค่อยล้าง จนเเม่เเฟนบ่น เขาเรยพูดตัดบทว่า ใครกินก็ล้างใครล้างมัน หลังจากนั้น เราก็ล้างของเรากับเเฟนกินเส้จล้างเลย เพราะปกติกินใครกินมันอยู่เเร้วคะ เพราะเราต้องเลี้ยงลูกด้วย เเต่น้องสาวไม่ล้าง กินเส้จก็ใส่กะละมังไว้จนเยอะมากๆ เราก็ไม่ล้าง กับจากขายของเราก็ต้องอาบน้ำลูกเอาลูกน้องเเฟนเขาก็ต้องทำธุระ น้องสาวก็ทำแบบนี้เรือ่ยๆไม่ล้าง น้องสาวเเฟนไม่เคยทำอะไรเลยคะ ไม่ทำสักอย่างในบ้าน กับจากเรียนก็นอนอย่างเดียว เสาอาทิตกินนอนกินนอน สุดท้ายเเล้วใงคะ เเม่เเฟนก็บ่นเรากับเเฟนว่าทำไมไม่ล้าง จะไปเกี่ยงน้องทำไม ล้างๆไปเถอะ เราก็ไม่เข้าใจ เเต่ก็พูดไม่ได้ เเต่เราก็ไม่ล้าง เเม่เเฟนก็บ่นๆ ว่าเราขี้เกียจ ทั้งทีเราทำทุกอย่าง ลูกก็ต้องเลี้ยง ที่เคยบอกล้างใครล้างมัน คืออะไร เราเหนื่อย เราบอกกับเเฟนเราก็ทะเลาะกับเเฟน เเฟนก็ไม่สนใจ ทำเหมือนเราเป็นทาส เป็นตัวตลก เราเหนื่อยจนบอกกับเเฟนว่าเราไม่ไหวเเร้วจิงๆ เเต่ก็ต้องอยู่ เราอยากไห้ลูกมีพ่อ เเต่ตัวเราเองจะบ้าตายเเล้ว คิดมาก จนอยากตายๆไป #ใครอ่านจนจบขอบคุณนะคะที่รับฟังเรา 😢😢😢