น้อยใจขึ้นรถเมล์แล้วไม่มีคนลุกให้นั่ง

หนูก้อเคยค่ะ ตอนนั้นท้อง 8 เดือนล่ะ นั่งรถสองแถวไปทามงานค่ะ ระหว่างทางไม่มีใครให้นั่งแม้แต่คนเดียว บางคนเล่นโทสับ โดยเฉพาะผู้ชายใส่หูฟัง เล่นเกมส์ แต่หนูก้อไม่น้อยใจน่ะ เพราะหนูคิดว่าคนท้องไม่ใช่คนพิการ ไม่ซีเรียส ยืนตลอดทางจนถึงที่ทามงาน แร้วอีกอย่างในมือถือของด้วยค่ะ ยังดีป้าคนข้างบอก มาเด๋วป้าช่วยถือ หนูตอบไม่เปนไรค่ะ แร้วยิ้ม บางคนคงจะคิดว่าทามไมเขาต้องยืนในเมื่อจ่ายตังเท่ากันก้อมีสิทธิ์ที่จะนั่ง ของแบบนี้มันขึ้นยุกับจิตใต้สำนึกของแต่ล่ะคนค่ะ ยังไงก้อสู้ๆน่ะคะ

ของเราเวลาขึ้นรถเมล์กระเป๋ารถหรือคนขับจะตะโกนขอที่นั่งให้คนท้องเลยคะ เพราะมันมีที่นั่งพิเศษสำหรับคนท้องและพระ แต่บน BTS หรือ MRT อันนี้อย่าหวังคะ มีประกาศไปก็เท่านั้น เมื่อวานเรายืนบน BTS คนที่นั่งกำลังจะลงป้ายลุกขึ้นไม่มองอะไรเลยชนท้องเราเต็มๆ แถมทำหน้าไม่พอใจใส่เราอีก ทั้งๆ ที่เรายืนเฉยๆ เห้อ... อยู่เมืองไทยต้อง Strong ให้มากนะคะคุณแม่

โธ คุณแม่ไม่ต้องน้อยใจนะคะ เมืองนอกก็เป็นแบบนี้ เขาถือว่าตนท้องไม่ใช่คนพิการ ทำเหมือนคนอื่นได้หมดทุกอย่าง เราต้องสตรองค่ะ สู้ๆ

เป็นกำลังใจให้แม่ๆนะคะ ใครไม่เคยท้องไม่เข้าใจจริงๆว่ามันเมื่อยขนาดไหน เมื่อยและเหนื่อยกว่าคนปกติเป็นเท่าตัว สู้ๆนะคะ