สวัสดีค่ะเราเป็นคุณแม่มือใหม่

ตอนแรกกเราก็คิดว่าพ่อแม่รับไม่ได้ค่ะแต่พอบอกไปมันผิดคาดมีแต่คนเอ็นดูเรามากขึ้น พอหลังคลอดก็มีฝั่งแม่ช่วยมาตลอดขนาดก่อนท้องมะเลาะกันบ่อยมาก แนะนำกว่าบอกไปดีกว่าค่ะถึงจะรับไม่ได้พอสักวันเค้าก็จะรับได้เองนอกจากเป็นครอบครัวที่มีความคิดโบราณมากจริงๆเช่นห้ามท้องก่อนแต่งงอันนั้นอาจจะยากหน่อย

เราคนนึงตอนแรกกลัวมาก แต่สุดท้ายก็ต้องบอก เขาทั้งผิดหวังเสียใจช่วงแรกๆ พอหลังๆเขาก็รับได้ เริ่มทำใจได้แล้วยิ่งเป็นห่วงเรามากขึ้น แนะนำให้บอกนะ ค่อยๆพูดค่อยๆบอกเดี๋ยวก็โอเคขึ้นค่ะ

ทางนี้เริ่มบอกคุณแม่เราก่อนเลยค่ะเพราะแม่เราจะเข้าใจเรามากที่สุดครอบครัวเราเคยบอกนะคะว่าอย่าพึ่งรีบมาให้ป้องกันแต่มันพราดไปแล้ววเราแค่่ยอมรับค่ะสู่ๆนะคะเป็นกำลังใจให้

เราก็คนนึงค่ะแต่ต้องบอกเขาเพราะขาอาจช่วยเราในกลายๆเรื่องได้ค่ะปกติแม่ดุมากพอบอกมีน้องก็ใจอ่อนไม่ดุเลยมีแต่ถามว่าหลานดิ้นไหมปวดรึป่าวทนเอาหน่อยอยู่แบบนี้ทุกวัน

ทางนี้เริ่มจากบอกคุณแม่ก่อนค่ะ แต่ให้ฝ่ายชายเป็นคนบอกและเราเสริมตาม แรกๆต้องยอมรับเลยว่าเขาจะเสียใจผิดหวัง แต่เดี๋ยวทุกอย่างจะดีขึ้นค่า

บ้านเราโหดมากค่ะ แล้วยิ่งท้องก่อนวัยอันควร เรากลัวช่วงแรก แต่ก็ยืนยันที่จะบอกค่ะ เขาก็ว่าเรา แต่เขาก็รับได้ค่ะ

ขอบคุณทุกคนนะคะรู้สึกใจชื้นขึ้นมาเลย🙏🏻

แม่ๆบอกครอบครัวกันยังไงบ้างหรอคะ

เริ่มบอกคุณแม่ก่อนดีไหมคะ