คลอดธรรมชาติ

ประสบการณ์ส่วนตัวของแม่บ้านนี้นะคะจะบอกว่าเป็นคนที่กลัวมากๆๆๆกับการคลอดลูกเลยตัดสินใจจะผ่าคลอดค่ะเพราะคิดว่าบล๊อคหลังจะไม่รับรู้ความเจ็บปวดปรึกษาคุณหมอจะแจ้งกำหนดวันผ่ายังไม่ทันได้แจ้งเลยค่ะบ้านนี้เริ่มปวดท้องตอนเที่ยงคืนปวดๆหายๆนั่งบ้างนอนบ้างจนถึงตีสามนั่งคิดว่าพรุ่งนี้เช้าจะรีบไปหาหมอพอถึงตีสี่มีเมือกสีขาวปนเลือดไหลออกมานิดหน่อยเลยบอกให้แฟนพาไปรพ.เพราะตอนที่คุณหมอนัดครั้งก่อนคุณหมอแจ้งว่าถ้าปวดท้องให้มารพ.ได้เลยมาถึงรพ.เข้าห้องรอคลอดตั้งแต่ตี5อาการปวดท้องก็ยังปวดๆหายๆตลอดจนรู้สึกมาปวดมากๆคือตอน8โมงเช้าเวลาปวดมากคือปวดแบบร้าวลงมาก้นปวดทีคือก้นกระดกเลยค่ะปวดแบบตัวลอยนอนบิดผ้าเลยเพราะไม่อยากร้อง😂ถ้าปากมดลูกเปิดเรื่อยๆก็จะปวดไปเรื่อยๆจนถึง9โมงครึ่งลมเบ่งมาค่ะมันเบ่งเองแบบควบคุมไม่ได้เบ่งจนรู้สึกได้เลยว่าน้ำคร่ำแตกตอนนั้นคือหมอฉีดยาชาแล้วไม่รู้เรื่องเลยค่ะเพราะมันปวดท้องพอช่วงที่ลูกจะออกหมอจะให้เบ่งเรื่อยๆคือต้องเบ่งเองด้วยเพราะลมเบ่งไม่ได้มาตลอดแล้วพยาบาลก็จะมากดท้องเราค่ะเพื่อช่วยดันลูกออกมาแต่พยาบาลจะกดท้องแค่ตอนที่หัวลูกจะออกมาแล้วนะคะบวกกับคุณหมอจะกรีดช่องคลอดเราไปด้วยจะบอกว่าพยาบาลกดท้องตอนลูกจะออกทรมานกว่าหมอกรีดช่องคลอดอีกค่ะเพราะมันแน่นมันจุกมันหายใจไม่ออกพอลูกออกมาแล้วทุกอย่างจบเลยไม่มีอะไรเจ็บแล้วค่ะคลอดรกหมอจะเป็นคนกดท้องให้แล้วบอกให้เราแขม่วท้องตอนเย็บแผลไม่รู้สึกอะไรเลยอาจจะคุณหมอมือเบาด้วยพอคลอดลูกเสร็จแม่กินข้าวพักฟื้นที่ห้องคลอดมาเข้าห้องพิเศษเดินชิวมากค่ะไม่แสบไม่เจ็บจะมีตึงๆเวลานั่งแค่นั้นสรุปการคลอดลูกสำหรับบ้านนี้คือปวดท้องตอนรอคลอดและเจ็บตอนโดนกดท้องแค่นั้นค่ะ