ขอกำลังใจหน่อยค่ะเเม่ๆ

เราก็เสียลูกเหมือนกันอยู่ด้วยกกันมา 30 วัน ลูกคนแรกเหมือนกันค่ะ วิธีที่เราทำใจคือ คิดซะว่าเกิดแก่เจ็บตายคือเรื่องธรรมดา ไม่จากวันนี้ก็จากวันหน้า อย่าอาลัยกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว อยู่กับปัจจุบันอยู่กับคนที่ยังอยู่ให้มีความสุข เหลือไว้เพียงความคิดถึง ทำบุญให้นึกถึงเค้า เพราะะเราเองก็ต้องจากพ่อแม่เราเหมือนกัน ทุกอย่างต้องใช้เวลาค่ะ อะไรที่คิดแล้วเศร้าก็อย่าไปวนเวียนคิด เค้าอยู่มา 2 วัน แล้วไป ดีกว่าอยู่ 20 ปีแล้วไปนะคะ จะผูกพันมากกว่านี้ ไม่ใช่เราคนเดียวที่เจอเรื่องแบบนี้นะคะ เห็บข้าวของบริจาคให้หมด ไม่เห็นก็จะได้ไม่ตอกย้ำค่ะ