ถ้าคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว

เราเคยผ่านจุดนี้มาแล้วเหมือนกัน เขาไม่เคยรับผิดชอบอะไรเลย ค่าใช้จ่ายภายในบ้านกับข้าวต่างๆเราต้องทำงานหาเองตลอด แล้วก็มากินอยู่กับเราปกติไม่มีจิตสำนึกอะไร ตัวเราเองก็คิดว่าเราทนไปเพื่อลูกจะได้มีพ่อ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผู้ชายคนนั้นมีสามัญสำนึกขึ้นมาเลย กินเหล้า เที่ยว กลับบ้านเกือบสว่างทุกวัน ทิ้งเราอยู่บ้านคนเดียวทั้งๆที่ท้อง สุดท้ายเป็นเราเองที่ไม่ไหว ยอมเดินออกมาทั้งที่ยังรักและท้องอยู่ นึกย้อนกลับไปมันคืออดีตที่เลวร้ายมากสำหรับเรา ที่เจอผู้ชายเลวๆและเห็นแก่ตัวแบบนั้น มันเบยทำให้เราไม่คิดถึงเขาเลย เพราะความรักที่เขามีให้กับเรามันน้อยมาก น้อยกว่าความเห็นแก่ตัวของเขา เห็นไหมคะแม่ ไม่ใช่แค่แม่คนเดียวนะที่เจอเรื่องราวแบบนี้ มีอีกตั้งมากมาย หนึ่งในนั้นคือเรา บางคนอาจจะเจอหนักกว่าเราด้วยซ้ำ เราเชื่อว่าเวลาจะเยียวยวทุกสิ่ง กำลังใจสำคัญที่สุด เราคุยกับลูกทุกวัน เวลาลูกดิ้นมันเลยกลายเป็นความสุขที่สุดของเรา และครอบครัวเราที่คอยอยู่เคียงข้าง สู้ๆนะคะแม่ เป็นกำลังใจให้นะคะ❤️❤️