ลูกหรืองาน?
ขอคำปรึกษา กำลังใจ ระบายค่ะ เรื่องมันเริ่มจากธันวาปีที่แล้ว สามีก็ไม่ยอมไปทำงานค่ะ สามีช่วยกิจการของครอบครัวตัวเอง ไปทำก็ได้เงิน ไม่ไปทำก็ไม่ได้เงิน แต่ไม่มีการถูกไล่ออก หลังจากสามีไม่ไปทำงาน เราก็รับภาระทุกอย่างคนเดียวค่ะ เดือนนึงก็ 3-4 หมื่น หาคนเดียวจนแทบไม่ได้หลับได้นอน ลูกก็เลี้ยงเอง สามีไม่ช่วยเลี้ยง เพื่อนๆ บอกให้เราออกมา แต่สามีมาอยู่บ้านเราค่ะ ไล่ก็ไม่ไป อ้อนวอนก็ไม่ไป ถ้าจะออกไปเราต้องเอาลูกไปด้วย สามีเลี้ยงลูกไม่ได้เพราะหัวร้อนเก่งมาก ผ่านมา 6-7 เดือน สามีเริ่มกลับไปทำงานได้ 2 เดือน แล้วก็กลับสู่สภาพเดิม เล่นเกมดึก ตื่นสาย ไม่ทำงาน ไม่เลี้ยงลูก เราเลยตั้งใจว่าเดือนหน้าจะลากสามีออกไปอยู่ข้างนอกด้วยกัน ให้ใกล้ที่ทำงานครอบครัวสามี แล้วฝากลูกให้แม่ตัวเองเลี้ยง (ที่ไม่ให้ครอบครัวสามีเลี้ยงเพราะสภาพแวดล้อมไม่ได้ค่ะ บ้านครอบครัวสามีออกไปทางโรงงานที่มีเศษของมีคมกระจัดกระจายไปทั่ว) เรารู้ค่ะว่าต้องตัดใจทำงานหาเงิน เพราะถ้าไม่มีเงินมากพอก็ไม่มีทางหลุดจากผู้ชายคนนี้ได้ แต่จะตัดใจจากการเลี้ยงลูกด้วยนี่สิ ปกติเรา wfh เลี้ยงลูกไปอยู่แล้ว แทบจะตัวติดกันตลอดเวลา แต่กลับต้องจากกันเพราะความเห็นแก่ตัวของผู้ชายคนหนึ่ง😢
