ขอฮีลใจหน่อยเหนื่อยย😁

แรกๆเราก็ร้องไห้บ่อยค่ะ อาจจะเป็นเพราะฮอร์โมน ความเหนื่อย ความง่วง ความหิว ความคาดหวัง ความกังวล ความกดดัน อารมณ์พวกนี้มาพร้อมกันบางทีก็ตั้งตัวไม่ทัน เวลาลูกงอแงแม่ต้องสังเกตุค่ะว่าลูกจะร้องไห้เพราะต้องการอะไร ทารกสื่อสารกับแม่เป็นอย่างเดียวคือร้องไห้ค่ะ มันคือรูปแบบการสื่อสารเดียวที่เค้ามี ดังนั้น แม่ต้องรีบสังเกตุจะได้ตอบสนองเค้าได้อย่างถูกต้อง ถ้าแม่รู้สึกไม่ไหวจิงๆ อยากให้แม่ตั้งสติ วางลูกลงในที่ๆปลอดภัย แล้วกลับหลังหัน จากนั้นสูดลมหายใจลึกๆๆๆๆๆๆ แล้วท่องไว้ว่า "ลูกเราเหมือนเรา ลูกเราเหมือนเรา 55+" ค่ะ ... สู้ๆค่ะ ... แรกเราเป็นแม่ที่ทำผิดพลาดกับลูกเยอะมากค่ะ พูดคำว่าแม่ขอโทษนะลูกวันนึงไม่น้อยกว่า 10ครั้ง ต่อมาตั้ง KPI ให้กับตัวเองเลยว่า เราจะพูดคำว่าแม่ขอโทษนะลูกให้น้อยลงในทุกๆวัน เราดูยูทูปเยอะมากๆที่เค้าแนะนำเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกในเรื่องต่างๆ เช่น ท่าอุ้มเรอ บลาๆ ดูแล้วก็เอามาปรับใช้ค่ะ ทารกแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางอย่างใช้ได้ผลกับเด็กทั่วๆไป บางอย่างใช้ไม่ได้ผลกับลูกเรา .... แม่อย่ากดดันตัวเองมากเกินไปนะคะ วันนี้ทำผิดก็แก้ไขไปเรื่อยๆค่ะ และที่สำคัญ อย่าลืมว่า "ลูกอายุ1วัน แม่ก็เป็นแม่1วัน..ลูกอายุ20วัน แม่ก็เป็นแม่20วัน" เรียนรู้กันไปเรื่อยๆในทุกๆวันค่ะ น้องก็พยายามสื่อสารและปรับตัวกับโลกกว้างนี้อยู่ค่ะ ในวันที่ลูกงอแงไม่น่ารักที่สุด นั่นคือตอนนั้นลูกต้องการแม่ที่สุดนะคะ .... สุดท้ายแล้ว ขอให้เป็นแม่ที่มีความสุขนะคะ แม่มีความสุข ลูกก็มีความสุขค่ะ