Setiap kluarga pasti pernah mengalami masalah. Suatu ketika anak saya sakit. Demam paling tinggi 38.5 sy panik... Tp suami sy malah diem dan marah lalu pegang hapenya dan keluar dr kamar untuk main game. Keesokan harinya dia crt sm mamanya. Dia ceritakan kejadian semalam yg anak saya rewel lah. Panas 38.5 derajat. Lalu sy yg panik lalu ternyata menyinggung perasaan dia. Mamanya ngatain saya kurang kebatinan dengan anak saya. Ibu mana yg gak panik tau anaknya 38.5 derajat?! Setelah demam reda anak sy ruam2 merah. Sy panik lagi takut anak sy kena campak. Terlalu lebay ta sy sbg seorang ibu? Memang benar setiap hari sy bekerja di kantor. Suami dan mertua yg urus anak saya. Tp pantaskah mereka ngatain saya kurang kebatinan dengan anak saya. Hanya karena sy mungkin mengira anak sy sakit abcde? Mau bawa ke dokter jg muka suami sy gak enak. Blg kalo ntik sembuh sendiri. Sy debat dg suami. Sy tetep kekeh bawa anak sy ke dokter utk diperiksa. Setwlah dokter blg ini alergi sy bersyukur sekali tidak ada apa2. Tp suami dan mertua tetap blg sy kurang kebatinan dan negative thinking ttg anak sya. Sudah berkali2 seperti ini mrk terhadap sy. Sy spt habis manis sepah dibuang. Hanya dinikahi untuk diambil anaknya lalu disia2kan dan dicari2 kesalahan sy. Sy tidak menyangka suami sy sendiri menceritakan semua permasalahan rumah tangga yg pernah terjadi. Menjelek2an saya didepan mertua saya. Blg saya pasti kena karma krn saya kurang kristiani. Sy begitu berdosa dihadapan mereka. Terbesit dipikiran sy untuk bercerai dg suami sy.. Sy sdh capek dihina2. Sy ingin ke jalur hukum.... ?