ทำถูกแล้วค่ะ คนไม่มีจิตใต้สำนึกที่ดี ใช้ชีวิตเละๆเทะๆแบบนี้ ไม่ควรให้มาเป็นพ่อของลูกค่ะ ถ้าจะไม่ให้เค้ามีสิทธิ์อะไรในตัวลูกเลย ต้อง 1. ไม่จดทะเบียนสมรส 2. ไม่ต้องให้ฝ่ายชายจดรับรองบุตร 3. ไม่ต้องใส่ชื่อพ่อเด็กในใบแจ้งเกิด ถ้าทำได้ครบทั้ง 3 อย่างนี้ สิทธิ์ในตัวลูกจะเป็นของแม่คนเดียว 100% ค่ะ ถ้าเค้ามาวุ่นวายอะไร ก็ใช้กฏหมายจัดการได้ แต่ถ้ามีการจดอย่างใดอย่างนึงขึ้นมา จะมีความเสี่ยงที่เขาจะเข้ามาทวงสิทธิ์ในตัวลูกได้ค่ะ
ทำถูกค่ะ แนะนำอีกอย่างว่า เวลาที่จะให้ลูกเจอกับพ่อ พยายามรักษาระยะห่างกันด้วยนะคะ เพราะพ่อเป็น HIV ถึงโรคเอดส์จะไม่ได้ติดต่อกันทางผิวหนัง เช่นการกอด การจับมือ แต่ก็สามารถติดต่อได้จากทางสารคัดหลั่งจากผู้ป่วยค่ะ เช่น น้ำมูก น้ำตา น้ำลาย พวกเสมหะค่ะ เซฟลูกและตัวเราไว้ดีที่สุด ส่วนตัวคุณแม่และน้อง ก็ควรตรวจเช่นกันค่ะ เพราะเราไม่รู้ว่าเขาเริ่มติดเชื้อ HIV มาตั้งแต่ตอนไหนแล้ว กันเอาไว้ค่ะ
คุณแระลูกโชคดีคะที่ไม่ติดเชื้อมาด้วย อยู่ที่ตัวคุนแม่คะ ถ้ายังรักเค้าให้โอกาสเค้าได้คะแต่แค่ในฐานะพ่อ อย่าร่วมหลับนอนนะคะ เพราะเค้ามีเชื้อ พาเค้าไปรักษาอยู่เคียงข้าง เป็นกำลังใจ ให้เค้ามีชีวิตต่อไ้ด้คะ ถือว่าเป็นบุญที่ช่วยคนเคยรักกันคะ ให้มีชีวิตอยู่ต่อไป ตัวเค้าทำตัวเค้าเอง สำนึกในวันที่สาย ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ แต่ไม่ร้ายแรง พาเค้ารักษา อยู่ข้างๆในฐานะเคยรักกัน เป็นบุญคะ
สุดยอดค่ะแม่ ผู้ชายไม่รู้จักพอต้องเจอแบบนี้ พอติดโรคละค่อยนึกถึงลูกเมีย ผู้ชายแบบนี้ไม่น่าให้อภัย ถ้าเป็นบ้านนี้บ้านนี้ก็ไม่เอาละคะ สกปรกโสโครกเกินจะเป็นพ่อคนยิ่งติดโรคมาอีกยิ่งไม่น่าให้อภัยใหญ่เลย สำส่อนมักมากไม่พอยังไม่รู้จักป้องกัน ขอโทษนะคะที่ใช้คำรุนแรงอ่านแล้วขึ้นแทน 😁😁
ทำถูกแล้วในเมื่อ ก่อนทำ ทำไมไม่คิดถึงลูกเมีย พอเกิดเหตุแล้วจะมาให้ลูกเมียประสบปัญหาไปด้วย ทั้งๆที่คุณก็ทั้งเตือนทั้งทะเลาะกับสามีบ่อยครั้ง แค่เค้าเลือกที่จะเห็นแก่ตัว เห็นแก่ความสุขของตัวเอง แล้วตอนนี้จะมาเรียกร้องอะไรคงไม่ได้แล้ว ขอเป็นกำลังใจให้คุณเลี้ยงลูกได้อย่างปลอดภัยค่ะ
คิดถูกแล้วค่ะ คนแบบนี้ไม่มีความสำนึกหรอกค่ะ. อย่าใจอ่อนนะค่ะ. ทำตัวไม่เหมาะสมกับคำว่าพ่อเลย. เป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกไม่ได้ แถมทำตัวแบบนี้ไม่รู้จักป้องกันอีก ถ้าเราไม่รู้แล้วทำให้เราติดเชื้อไปด้วยอีกไม่แย่หราค่ะ. คนแบบนี้รักแต่ตัวเอง รักสนุก. ไม่คิดถึงเราถึงลูกหรอกค่ะ
ครอบครัวเค้าพ่อแม่ญาติพี่น้องมีไหมคะให้เค้าดูแลกันไปค่ะ คุณแม่กับลูกออกมาจากชีวิตเค้าเถอะค่ะเค้าทำชีวิตตัวเองพังจะมาขอโอกาสอะไรอีกตอนที่ยังไม่ติดเชื้อทำไมไม่ปรับปรุงตัวเพื่อครอบครัว ตอนนี้มันสายไปแล้วค่ะถ้าไม่ติดเชื้อคงคิดไม่ได้
ถ้าเค้าเป็นโรคซึมเศร้าจริง ควรพาเค้าไปหารักษาโรคซึมเศร้าค่ะ อันตรายมากๆ คนที่เป็นโรคนี้มักคิดว่าไม่มีใครรัก ไม่มีใครสนใจ และจบด้วยการฆ่าตัวตายค่ะ ถ้ายังไม่อยากเสียเค้าไป ควรบอกให้เค้าไปหาหมอค่ะ
ดูแม่เข้มแข็งมากแล้ว แม่ทำถูกแล้วค่ะที่ออกมา ดีกว่าให้ลูกโตมาเจออะไรแบบที่พ่อเขาทำ ไม่เห็นเราอยู่ด้วยกันก็ยังดีกว่าให้เขาเห็นว่าเราทะเลาะกัน เป็นกำลังใจให้นะคะ
เป็นเราแค่รู้ว่าแอบไปเสเพผู้หญิง 1-2 ครั้งก็เลิกแล้วค่ะ ทะเลาะกันเรื่องอื่นปัญหาแค่ความไม่เข้าใจของคน 2คน เดี๋ยวก็ดีกันแต่เรื่องแบบนี้รับไม่ไหวเหมือนกัน