ตั้งท้องได้6เดือนแล้วค่ะ แต่รู้สึกอยากออกไปอยู่ข้างนอกกับแฟน2คนไม่อยากอยู่บ้าน แต่ตอนนี้กำลังทรัพย์ยังไม่พอทำได้แค่รอเวลา ที่ไม่อยากอยู่เพราะรู้สึกว่าแม่ของเราเองเป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วน่าอึดอัด เวลาไม่พอใจจากอะไรข้างนอกจะมาลงกับคนที่บ้าน เสียงดังตะคอกทุกอย่างค่ะ หาอะไรไม่เจอก็จะตะคอกใส่เรา มาหงุดหงิดอารมณ์เสียใส่ บางทีเราไม่อยากคุยด้วยยังมาวั่นวายกับเราหาเรื่องเครียดมาให้เราตลอดตั้งแต่เราเด็กๆ เราอึดอัดมากๆ จนตอนนี้นิสัยไม่เคยเปลี่ยน คำพูดแต่ละคำคือไม่เหมาะกับคำว่าแม่คนมาก ไหนจะลูกเ-ี้ยมาเกิด กูน่าจะเอาขี้เถ้ายัดปากให้ตายแต่เด็ก จนเมื่อกี๊ พูดว่ากูอยากจะฆ่าให้ตายทั้งครอบครัวจริงๆกูหงุดหงิดละ คือคนแบบนี้ เราบอกเลยว่าเกลียดมาก ความผูกพันธ์เราไม่ค่อยมีให้เขาหรอก เราปรึกษาใครไม่ได้นอกจากแฟนเรา ทำไมต้องเอาคำว่าบุญคุณหรือคำว่าแม่มาทวงบุญคุณเรา ทั้งๆที่คุณไม่ได้เลี้ยงเรามาด้วยความรัก หรือแม้กระทั่งเรื่องจริงยังไม่เคยพูดกับเรา เวลาเรามีอะไรเราปรึกษานะเมื่อก่อน แต่พอวันไหนอารมณ์เสียจะเอาเรื้องเล่ามาพูดอย่างนู้นอย่างนี้ หรือเอาง่ายๆเขาไม่เคยอารมณ์ดีใส่เราหรอกค่ะ มันนับครั้งได้ 1อาทิตย์ดีแค่วันเดียว ทำเหมือนเราไม่ใช่ลูกอะ พยายามอยู่เงียบๆมาตลอด แต่คำพูดของเขาแต่ละคำมันทำให้เราต้อบโต้ตอบกลับไปบ้าง ทุกวันนี้เราประสาทเสียไปแล้ว เพราะคนในรรอบครัวไม่ใช่เซฟโซน เราสัญญากับตัวเองเลย เราจะเลี้ยงดูลูกไม่เป็นแบบนี้แน่นอน ทั้งชีวิตไม่เคยโดนพูดจาดีๆใส่ ถ้าได้อยู่ข้างนอกเราจะไม่พาลูกมาที่นี่แน่นอน ถ้าไม่ได้จำเป็นต้องมา ไม่อยากให้ลูกมาเจออะไรแบบนี้เหมือนเรา เพราะตอนเราท้องเขายังด่าลูกเราทั้งๆที่ยังไม่เกิดเลย ต่อหน้าคนอื่นเป็นอีกอย่าง เอาเรื่องเราไปบอกคนนู้นคนนี้ปต่ไม่เคยบอกความจริง ชอบพูดไปเรื่อยให้คนมองเราแบบนั้นแบบนี้ เราไม่ใช่คนอดทนค่ะ ถ้ามาประสาทใส่เราเราสู้กลับตลอด มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องทน