แบบนี้ใช่อาการซึมเศร้าหลังคลอดรึเปล่าคะ

เหนื่อย ท้อ แย่ นอนไม่พอ กินไม่อิ่ม บางครั้งรักลูกสะจนไม่อยากให้ลูกกับใคร บางครั้งไม่อยากแม่แต่จะได้ยินเสียง อยากหนีไปไกลๆ ลูกร้องไห้งอแงไม่ยอมนอน กรี๊ดออกมาแล้วตีลูกไปแต่ตีไม่แรง รู้สึกผิดและแย่ นอนมองหน้าลูกแล้วร้องไห้ เครียด ที่บ้านป้อนน้ำลูก และกำลังจะป้อนกล้วย พูดอะไรไม่ได้เพราะอยู่บ้านแฟน พูดปุ๊บ มีปัญหาแน่ๆค่ะ เพราะเค้าเคยบอกว่าเลี้ยงพวกมึงมากี่คนต่อกี่คนแล้ว อย่าไปฟังหมอมันมากก็้เลี้ยงแบบนี้มาทุกคนก็โตจนมาถึงทุกวันนี้ (ส่วนตัวทะเลาะกับทางบ้านทะเลาะหนักถึงขั้นตัดขาดกันเลยต้องมาอยู่บ้านแฟน) เครียดมากค่ะ ได้แต่นอนร้องไห้เหมือนคนบ้า จู่ๆนึกขั้นได้ก็ร้องไห้ ทั้งที่มันผ่านมาแล้ว เค้าจะให้ลูกเลิกกินนมเรา บอกเรากินของไม่มีประโยชน์ บางครั้งคิดหาวิธีฆ่าตัวตาย อยากเอาลูกไปด้วย อาการแบบนี่ใช่ซึมเศร้ามั้ยคะ